SA MISMONG ARAW NG KASAL NAMIN, IPINAGYABANG NG MISTER KONG SUNDALO NA IDEDESTINO SIYA SA PALAWAN AT GAGAWIN AKONG ISANG ORDINARYONG MAYBAHAY—NGUNIT NANG MATUKLASAN KONG PALIHIM NIYANG KINANSELA ANG ELITE MEDICAL TRAINING NA ANIM NA TAON KONG PINAGHIRAPAN, HINUBAD KO ANG SINGSING SA HARAP NG DAAN-DAANG BISITA AT MGA HENERAL UPANG ILANTAD ANG KANYANG KABABUYAN!
Ako si Elena, dalawampu’t apat (24) na taong gulang. Bilang isang top-notcher na doktor, anim na taon kong iginapang, iniyakan, at pinaghirapan ang pangarap kong matanggap sa isang pinaka-prestihiyosong elite surgical fellowship sa Amerika. Ito ang pangarap na binuo ko bago ko pa man makilala ang lalaking inakala kong susuporta sa akin habambuhay—ang asawa kong si Captain Marco, dalawampu’t walong (28) taong gulang, isang sikat at tinitingalang opisyal sa militar.
Nang mag-propose si Marco, malinaw ang aming kasunduan. Pagkatapos ng kasal, lilipad ako patungong Amerika para sa aking training, habang siya ay mananatili sa Maynila para sa kanyang posisyon. Inakala kong perpekto ang lahat. Inakala kong naiintindihan niya ang halaga ng pangarap ko.
Dumating ang araw ng aming engrandeng military wedding. Napakaganda ng paligid, puno ng mga puting rosas, at dumaan kami sa ilalim ng mga nakataas na espada ng kanyang mga kasamahang opisyal. Naroon ang mga pinakamataas na Heneral ng bansa, mga sikat na pulitiko, at ang daan-daang elitistang bisita mula sa magkabilang pamilya.
Nasa kalagitnaan na kami ng grand reception. Masayang nag-iinuman ang lahat nang biglang kinuha ni Marco ang mikropono. Nakangiti siya nang napakalawak, tila isang haring nagmamalaki sa kanyang kaharian.
“Ladies and gentlemen,” panimula ni Marco, ang boses ay umaalingawngaw sa buong grand ballroom. “Nais kong ipaalam sa inyong lahat na ngayong araw, nakatanggap ako ng bagong order. Idedestino ako sa Palawan bukas na bukas din!”
Nagpalakpakan ang mga kapwa niya sundalo. Ngunit ang mga sumunod niyang salita ang nagbigay sa akin ng matinding pagkalito.
“At siyempre, bilang isang mabuting asawa, sasama sa akin si Elena,” mayabang na patuloy ni Marco habang nakatingin sa akin, pilit akong inaakbayan. “Ibibigay niya ang kanyang buong oras para alagaan ako at ang magiging mga anak namin. Kinalimutan na niya ang ambisyon niyang pumunta sa Amerika dahil mas mahalaga ang pamilya. Palakpakan natin ang napakabuti kong maybahay!”
Naghiyawan at pumalakpak ang mga tao. Ngunit ako? Nanigas ang buong katawan ko. Nanlamig ang aking mga kamay. Ano ang sinasabi niya?! Kailanman ay hindi ako pumayag na iwan ang medical training ko!
Bago pa man ako makapagsalita, nag-vibrate ang cellphone ni Marco na hawak ko (iniwan niya ito sa akin kanina bago siya umakyat sa stage). Dahil lumitaw ang notification sa screen, hindi ko sinadyang mabasa ang isang email mula sa mismong Director ng Surgical Fellowship program sa Amerika.
Kumabog nang napakalakas ang dibdib ko. Nanginginig ang mga daliri ko nang buksan ko ang buong email.
“Dear Capt. Marco, we acknowledge the cancellation letter and the medical waiver you sent on behalf of your wife, Dr. Elena. As requested, we have permanently removed her from the fellowship program and given her slot to another candidate. We wish her well on her new life as a housewife in Palawan.”
Parang pinasabugan ng bomba ang utak ko! Gumuho ang buong mundo ko sa mismong kinatatayuan ko!
Anim na taon. Anim na taon ng walang tulog, luha, at pawis ang inilaan ko para makapasa sa programang iyon. At sa isang iglap… kinansela ng lalaking pinagkatiwalaan ko?! Pinalsipika niya ang pirma ko at nagpadala ng pekeng medical waiver para sirain ang pangarap ko, para lang mapilitan akong sumama sa kanya sa Palawan bilang isang ordinaryong asawa na sunud-sunuran sa kanya!
Lumingon ako kay Marco. Nakangiti pa rin siya sa mga bisita, nakikipag-toast sa kanyang mga Heneral, tila walang ginawang karumal-dumal na krimen sa buhay ko. Inakala niyang dahil kasal na kami, wala na akong magagawa. Inakala niyang luluhod ako sa kanyang mga plano.
Ang luhang kanina ay nagbabadya sa aking mga mata ay mabilis na natuyo. Ang matinding sakit at pagkadurog ng aking puso ay napalitan ng isang naglalagablab, malamig, at nakakapanindig-balahibong poot. Hindi ako naging doktor para lang tapakan ng isang makasariling demonyo.
Dahan-dahan akong naglakad patungo sa stage. Tahimik ang lahat nang kunin ko ang mikropono mula sa kamay ng MC.
“Elena, babe, mag-thank you ka sa kanila,” bulong ni Marco, nakangisi pa rin, inaaasahang magpapaka-martir ako.
Tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa na may matinding pandidiri. Humarap ako sa daan-daang bisita, lalo na sa mga matataas na Heneral na nakaupo sa VIP table.
“Ladies and gentlemen,” malamig at buong-tapang kong bati. Ang boses ko ay nagpayanig sa tahimik na ballroom. “Kani-kanina lang, ipinagmalaki ng asawa ko na sasama ako sa kanya sa Palawan. Ngunit ang hindi niya sinabi sa inyo ay kung paano niya ito pinagplanuhan.”
Kumunot ang noo ni Marco. “Elena, anong ginagawa mo? Lasing ka ba?” pabulong ngunit madiin niyang banta, pilit na inaagaw ang mikropono. Ngunit umatras ako.
“Isang oras bago tayo ikasal, kinansela ni Captain Marco ang fellowship program ko sa Amerika. Pinalsipika niya ang pirma ko at gumamit ng pekeng medical documents,” malakas kong isiniwalat.
Nagsimulang magbulungan ang buong ballroom. Nanlaki ang mga mata ng mga Heneral. Ang pamemeke ng dokumento ay isang mabigat na krimen sa batas at sa militar!
Namutla si Marco. Naging kasing-puti ng papel ang mukha niya. “E-Elena… h-huwag kang gumawa ng eskandalo rito. Mapag-uusapan natin ‘to sa bahay—”
“Wala na tayong pag-uusapan, Marco!” matalim at galit kong sigaw na nagpatigil sa kanya. Itinaas ko ang aking kaliwang kamay. Sa harap ng libu-libong kumikislap na camera at mga gulat na bisita, walang pag-aalinlangang hinubad ko ang milyun-milyong halagang diamond ring na ibinigay niya sa akin.
Buong-lakas ko itong ibinato sa mismong pagmumukha niya!
“Isaksak mo sa baga mo ang kasal na ‘to!” malamig kong banta.
Inakala ni Marco na doon na nagtatapos ang kahihiyan niya. Hindi niya alam, ang paghubad ko ng singsing ay simula pa lamang ng impyernong wawasak sa kanyang ranggo, sa kanyang dangal, at sa buong buhay niya!
