PINAGTAWANAN NILA ANG LAKI NG TIYAN KO AT WALANG-AWANG BINUHUSAN NG ISANG BALDE NG MARUMING TUBIG SA HARAP NG DAAN-DAANG ELITISTA DAHIL ISA RAW AKONG HAMPASLUPANG BUNTIS! NGUNIT TULUYANG NAMUTLA AT NANGINIG ANG KANILANG MGA TUHOD NANG DUMATING ANG MGA ABOGADO UPANG ILANTAD NA AKO ANG TUNAY NA NAGMAMAY-ARI NG BUONG MANSYON AT NG BILYUN-BILYONG YAMANG IPINAGMAMALAKI NILA!
Ako si Maya, dalawampu’t apat (24) na taong gulang at anim na buwang buntis. Apat na buwan na ang nakalipas nang palayasin ako ng asawa kong si Rafael, dalawampu’t walong (28) taong gulang, mula sa aming maliit na apartment. Ipinagpalit niya ako at ang sanggol sa aking sinapupunan para sa isang babaeng nagngangalang Stella, dalawampu’t limang (25) taong gulang—isang ambisyosang socialite na nagpanggap na galing sa isang bilyonaryong pamilya.
Todo-suporta ang madrasta ni Rafael na si Doña Carmen, limampu’t limang (55) taong gulang, sa kalaguyo ng kanyang anak. Pinalayas nila ako sa kasagsagan ng malakas na ulan nang walang dalang kahit anong gamit. “Wala kang kwentang asawa! Hampaslupa! Mas kailangan ng anak ko ang isang mayamang babae na makakapag-ahon sa negosyo namin kaysa sa isang basurang tulad mo!” sigaw noon ni Doña Carmen habang isinasara ang pinto sa mukha ko.
Ngunit ang hindi nila alam, sa araw na pinalayas nila ako, natagpuan ako ng mga tauhan ni Don Fernando Imperial—ang pinakamayaman at pinakamakapangyarihang real estate magnate sa buong Asya. At ang pinakamalaking sikreto? Ako ang matagal na niyang hinahanap na kaisa-isang apo at tagapagmana ng buong Imperial Empire!
Isang gabi, nakatanggap ako ng isang imbitasyon para sa isang “Grand Engagement Party” nina Rafael at Stella. Gaganapin ito sa isa sa pinakamalaki at pinakamagarbong mansyon sa Forbes Park. Ginamit nila ang party na ito upang ipagyabang sa mga investors na nabili na umano ni Stella ang mansyong iyon para kay Rafael. Inimbitahan nila ako para lamang ipamukha sa akin kung gaano ako ka-imiserable at kung gaano sila kayaman.
Kahit na bilyonarya na ako ngayon, nagdesisyon akong dumalo nang nakasuot lamang ng isang simpleng kupas na bestida at lumang sapatos. Gusto kong makita kung hanggang saan aabot ang kasamaan nila.
Pagpasok ko pa lamang sa engrandeng hardin na puno ng daan-daang high-society guests, agad na nandiri ang mga tao sa hitsura ko. Lumapit sa akin sina Rafael, Stella, at Doña Carmen, na lahat ay nakasuot ng kumikinang na dyamante at mamahaling damit.
“Oh my god! Bakit nakapasok ang pulubing ito rito?!” matinis at maarte na sigaw ni Stella, sapat upang mapalingon ang lahat ng bisita. Tiningnan niya ang malaking tiyan ko at ngumisi nang nakakapandiri. “Tingnan niyo ang babaeng ito! Buntis na nga, mukha pang basurahan! Nakakahiya!”
“Maya, anong ginagawa mo rito? Para manghingi ng limos?” mayabang na halakhak ni Rafael habang nakaakbay sa kanyang kabit. “Umalis ka na nga rito! Baka madumihan pa ang napakamahal na mansyon ng mapapangasawa ko! Hindi bagay ang mga patay-gutom sa property namin!”
Nagtawanan ang mga elitistang bisita. Pinaligiran nila ako, tinuturo, at pinagtatawanan ang aking simpleng suot.
Bago pa man ako makapagsalita, inutusan ni Stella ang isang janitor na may hawak na balde ng maruming tubig at mop na dumaan sa gilid. Kinuha ni Stella ang mabigat na balde na puno ng itim na tubig, pinagmasdan ako nang may malademonyong ngiti, at…
SPLASH!
Walang-awa niyang ibinuhos ang buong balde ng marumi at mabahong tubig sa buong katawan ko!
Napasigaw ang ilang bisita ngunit mabilis na napalitan ng malakas na tawanan. Basang-basa ako mula ulo hanggang paa. Nasira ang buhok ko, at ang maruming tubig ay tumulo sa aking mukha hanggang sa malaki kong tiyan. Nanginginig ako sa lamig.
“Yan ang bagay sa’yo, basura!” malakas na halakhak ni Doña Carmen. “Diyan ka nababagay, sa marumi! Mahiya ka naman sa sarili mo at sa batang dinadala mo. Siguradong lalaki rin ‘yang patay-gutom!”
Inakala nilang lahat na iiyak ako, magmamakaawa, at tatakbo palabas sa sobrang kahihiyan. Inakala ni Rafael na nasira niya nang tuluyan ang dignidad ko.
Ngunit pinunasan ko ang maruming tubig sa aking mga mata. Umayos ako ng tayo. At sa halip na umiyak, dahan-dahan akong ngumisi—isang nakakapanindig-balahibong ngiti na nagpatigil sa tawanan ng mga taong nakapaligid sa amin.
“Tapos na ba kayong magyabang?” malamig at buong-tapang kong tanong. Ang boses ko ay umalingawngaw sa buong hardin.
Kumunot ang noo ni Rafael. “Nababaliw ka na ba? Security! Kaladkarin niyo nga papalabas ang babaeng—”
Bago pa matapos ni Rafael ang kanyang sasabihin, biglang bumukas ang malalaking gate ng mansyon. Pumasok ang isang mahabang convoy ng mga itim na SUV. Mula rito ay bumaba ang sampung heavily-armed na bodyguards at tatlong lalaking nakasuot ng mamahaling suit—ang mga pinakasikat na corporate lawyers sa bansa!
Tumahimik ang buong party. Naguluhan sina Rafael at Stella nang maglakad ang mga abogado direkta patungo sa akin. Ang head lawyer, si Atty. Villareal, ay yumuko nang buong galang sa harap ko, hindi alintana ang maruming tubig sa katawan ko.
“Good evening, Señorita Maya. Narito na po ang mga papeles na hinihingi niyo,” malakas na anunsyo ng abogado, na nagpayanig sa buong paligid.
“S-Señorita?!” namumutlang bulong ni Rafael, nanlalaki ang mga mata.
Humarap ako sa kanila at kinuha ang dokumento. “Ang mansyong ito na ipinagmamalaki niyo? Hindi ito pag-aari ni Stella. Ang babaeng ito ay isang scammer na baon sa utang at ni-renta lamang ang property na ito ng isang gabi para makapang-uto ng mga investors! At alam niyo ba kung sino ang tunay na may-ari ng lupa, mansyon, at kumpanyang inuutangan niyo ngayon?”
Inilapag ko ang titulo ng lupa sa mismong mukha ni Rafael.
“Ako,” malamig kong sagot. “Ako ang kaisa-isang tagapagmana ng Imperial Empire. At sa mismong oras na ito, kayong lahat ay nag-trespass sa sarili kong pamamahay!”
Nanigas ang buong katawan nina Rafael, Stella, at Doña Carmen. Parang nawalan ng dugo ang kanilang mga mukha habang nanginginig ang kanilang mga tuhod sa matinding takot at gulat. Ang mga elitistang kanina ay pinagtatawanan ako, ngayon ay hindi makahinga sa matinding kaba!
Ngunit ang rebelasyon na ito ay simula pa lamang ng impyernong inihanda ko para sa kanila. Gusto nilang ipahiya ang isang buntis? Pwes, sisiguraduhin kong magsusuka sila ng dugo at gagapang sa lupa!
