Pinilit Nila Akong Ipakasal Sa Hardinero Upang Makuha Ng Kapatid Ko Ang Mana—Ngunit Sa Pagbasa Ng Huling Habilin Ni Lolo, Pangalan Ng Hardinero Ang Unang Tinawag!
(PART 1)
Ako si Clara, dalawampu’t tatlong taong gulang. Simula nang maulila ako sa mga magulang ko noong bata pa ako, ang aking lolo na si Don Fernando ang nagpalaki at nagbigay sa akin ng pagmamahal.
Ngunit dalawang linggo na ang nakalipas, P.umanaw si Lolo dahil sa atake sa puso.
Nang mawala siya, ang buong pamamahala ng aming mansyon at kumpanya ay pansamantalang napunta sa aking malupit na madrasta (stepmother) na si Donya Matilda, at sa kanyang paboritong anak na si Vanessa.
Simula noon, ginawa nila akong parang alipin sa sarili kong pamamahay. Ngunit hindi pa sila nakuntento roon. Upang masiguradong hindi ko kailanman makukuha ang mana na nararapat sa akin, gumawa si Donya Matilda ng isang nakakapangilabot na plano.
Ipakakasal niya ako sa hardinero ng aming pamilya.
Isang araw, ipinatawag niya ako sa sala. Kasama niya ang isang lalaking nagngangalang Mateo. Nakasuot ang lalaki ng kupas at maruming t-shirt, pantalon na puno ng putik, at luma at sirang bota. Maitim ang kanyang balat dahil sa madalas na pagbibilad sa araw sa pag-aalaga ng mga halaman.
“Clara, siya ang mapapangasawa mo! Isang p.atay-gutom na hardinero! Kapag kinasal kayo bukas, tuluyan nang masisira ang pangalan mo sa lipunan! At dahil asawa ka na ng isang hampas-lupa, wala kang karapatang humawak ng kumpanya!”
Matinis at nakakainsultong tawa ni Donya Matilda habang tinuturo ang tahimik na lalaki.
“Tama si Mama! Bagay na bagay kayong dalawa ng basurerong ‘yan! Hahaha!”
Mapang-asar na dagdag ng stepsister kong si Vanessa.
“Hindi ako magpapakasal sa kanya! Wala kayong karapatan na diktahan ang buhay ko!”
Umiiyak at nanginginig kong sagot.
Ngunit marahas na hinawakan ni Donya Matilda ang aking buhok at tinitigan ako nang masama.
“Subukan mong tumanggi, at sisiguraduhin kong ipapa-hukay ko ang puntod ng nanay mo at itatapon kita sa kalsada nang walang dalang kahit na ano! Pipirma ka sa marriage contract bukas na bukas din!”
Wala akong nagawa. Umiyak ako nang magdamag, batid na ang aking buong kinabukasan ay tuluyan nang nasira dahil sa kasakiman ng aking madrasta.
Kinabukasan, naganap ang isang mabilis at sapilitang civil wedding. Wala akong suot na magandang damit. Pinagtawanan lamang kami nina Donya Matilda at Vanessa habang tahimik na pumipirma si Mateo.
Pagkatapos ng kasal, dumating ang pormal na pagbasa ng Last Will and Testament ni Lolo.
Ginanap ito sa malaking library ng aming mansyon. Naroon ang mga board of directors ng kumpanya at ang aming family lawyer na si Atty. Mendoza.
Nakaupo sina Donya Matilda at Vanessa sa pinakagitna, nakangisi at suot ang kanilang mga kumikinang na alahas, handang-handa nang angkinin ang bilyun-bilyong yaman. Ako naman ay nakaupo sa isang madilim na sulok, umiiyak, habang nakatayo sa aking likuran ang hardinerong si Mateo.
“Atty. Mendoza, bilisan mo na ang pagbasa! I-anunsyo mo na kami ni Vanessa ang nag-iisang tagapagmana ng buong kumpanya!”
Mayabang na utos ni Donya Matilda.
Binuksan ni Atty. Mendoza ang selyadong envelope. Huminga siya nang malalim at sinimulang basahin ang habilin ng aking lolo.
Ngunit ang unang pangalan na binanggit ng abogado ay hindi pangalan ni Donya Matilda. Hindi rin ito pangalan ni Vanessa.
At ang mga sumunod na salita ng abogado ay halos magpatigil sa pag-ikot ng aking mundo.
(PART 2 )
Binalot ng nakakabinging katahimikan ang buong library. Ang lahat ng board of directors ay napasinghap sa gulat.
“Ayon sa Huling Habilin ni Don Fernando, isang daang porsyento (100%) ng kumpanya, ang lahat ng bank accounts, at ang mansyong ito ay ipinapamana sa lalaking nagngangalang Mateo… at sa kanyang legal na asawa na si Clara.”
Malinaw at dumadagundong na anunsyo ni Atty. Mendoza.
Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Donya Matilda. Namutla siya na parang naubusan ng lahat ng D.ugo sa kanyang katawan. Nalaglag ang mamahaling pamaypay ni Vanessa.
“A-Ano?! I-Imposible! Isang p.atay-gutom na hardinero?! Peke ang papel na ‘yan!”
Natatarantang tili ni Donya Matilda, pilit na inaagaw ang dokumento mula sa abogado.
“Hindi ito peke, Matilda,”
Malamig na sagot ng isang pamilyar na boses.
Napalingon kaming lahat. Dahan-dahang naglakad si Mateo mula sa madilim na sulok. Ang kanyang nakukubang tindig kanina ay biglang naging matuwid. Inalis niya ang kanyang maruming sombrero.
At nang mag-angat siya ng tingin, ang kanyang mga mata ay nagtataglay ng isang napakalamig at nakakatakot na awtoridad!
“A-Anong ibig sabihin nito, Mateo?!”
Nanginginig kong tanong sa aking asawa.
Ngumisi si Mateo.
“Ako nga ay nag-alaga ng mga halaman sa mansyong ito, Clara. Ngunit ako rin si Mateo Zobel—ang nag-iisang tagapagmana ng Zobel Real Estate Empire at ang silent majority shareholder ng kumpanya ng lolo mo.”
Napasinghap ang lahat. Zobel?! Ang pinakamayaman at pinakakinatatakutang bilyonaryo sa buong bansa!
“Matalik na kaibigan ng lolo mo ang lolo ko. Bago siya P.umanaw, alam niyang nagn.anakaw na si Matilda sa kumpanya at inaabuso ka niya. Kaya humingi siya ng pabor sa akin,”
Paliwanag ni Mateo habang dahan-dahang lumalapit sa nanginginig na madrasta.
“Nagpanggap akong hardinero upang palihim na bantayan si Clara at mangolekta ng ebidensya laban sa inyong mag-ina. At kayo na mismo ang gumawa ng paraan para makuha ni Clara ang buong mana nang pilitin ninyo kaming magpakasal.”
“H-Hindi! Hindi totoo ‘yan! Akin ang kumpanyang ito!”
Nagwawalang sigaw ni Vanessa.
Pumitik si Mateo sa hangin.
Bumukas nang malakas ang pinto ng library. Pumasok ang limang armadong P.ulis kasama ang mga imbestigador ng gobyerno.
“Donya Matilda at Vanessa, arestuhin ninyo ang dalawang iyan. Hawak ng aking mga auditor ang lahat ng ebidensya ng kanilang Falsification of Public Documents at pagn.anakaw ng bilyun-bilyong pondo mula sa kumpanya.”
Madiin at nakakapangilabot na utos ng bilyonaryo.
Mabilis na nilapitan ng mga P.ulis sina Matilda at Vanessa. Walang-awa silang pinosasan sa harap ng lahat ng mga directors na inimbita nila para sana ipahiya ako.
“HINDI! Mateo, parang awa mo na! Clara, anak! Patawarin mo na ako! Ako ang nagpalaki sa’yo!”
Humahagulgol at nagwawalang pagmamakaawa ni Donya Matilda habang pilit na lumuluhod sa sahig ng library.
“Clara, kapatid! Tulungan mo kami!”
Iyak din ni Vanessa.
Umatras ako at tinitigan sila nang may matinding pandidiri.
“Wala akong pamilyang mga demonyo. Sabi niyo kanina, bagay ako sa lalaking ito? Tama kayo. Bagay na bagay kami dahil pareho naming tatapusin ang kasamaan ninyo.”
Walang nagawa ang mag-ina kundi ang sumigaw, magwala, at umiyak sa matinding kahihiyan habang walang-awa silang kinakaladkad ng mga P.ulis palabas ng mansyon, iniiwan ang kanilang nasirang kayabangan.
Nang mawala ang mga sagabal sa aking buhay, hinarap ako ni Mateo. Ngumiti siya nang napakatamis at hinawakan ang aking mga kamay.
Mula sa araw na iyon, nakamit ko ang hustisyang matagal ko nang ipinagdarasal. Sina Matilda at Vanessa ay tuluyang nabulok sa loob ng madilim na K.ulong-an. Samantala, pinamahalaan namin ni Mateo ang buong imperyo nang may kabutihan at pagmamahal. Ang aming sapilitang kasal ay nauwi sa isang tunay at dalisay na pag-ibig, napatunayan na ang mga taong may malinis na puso ay palaging inililigtas ng tadhana sa oras na hindi nila inaasahan.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman maging sakim at manira ng kinabukasan ng iba para lamang makuha ang yamang hindi naman sa iyo. Ang mga taong mapagmataas at nagpaplano ng masama sa kanilang kapwa ay palaging babagsak sa sarili nilang patibong. Hindi lahat ng nakasuot ng madumi o simpleng damit ay walang kakayahan; minsan, sila ang mga taong may hawak ng pinakamalaking kapangyarihan upang bigyan ka ng kalunos-lunos na karma.
