Pinilit Ako Ng Aking Madrasta Na Magpakasal Sa Isang Pulubi Na Napulot Lang Sa Istasyon Upang Manakaw Ang Aking Mana—Ngunit Nang Makarating Siya Sa Altar, Tatlong Abogado Ang Yumuko At Tumawag Sa Kanyang “Senyor”!
(PART 1)
Ako si Bella, dalawampu’t tatlong taong gulang. Dalawang buwan pa lamang ang nakalipas nang biglaang P.umanaw ang aking bilyonaryong ama dahil sa sakit.
Dahil sa kanyang pagkawala, naiwan ako sa pangangalaga ng aking malupit na madrasta na si Donya Matilda, at ng kanyang ambisyosang anak na si Cassandra.
Simula noon, ginawa nila akong parang alipin sa sarili kong mansyon. Ngunit hindi pa sila nakuntento roon. Upang masiguradong hindi ko kailanman makukuha ang mana na nararapat sa akin, gumawa si Donya Matilda ng isang nakakapangilabot at nakakahiyang plano.
Ipakakasal niya ako sa isang taong grasa.
Isang araw, umuwi si Donya Matilda kasama ang isang lalaking napulot lang daw ng kanyang mga tauhan na natutulog sa malamig na semento ng istasyon ng tren.
Mahaba at magulo ang kanyang buhok, makapal ang balbas, at nakasuot siya ng punit-punit na damit. Tahimik lang ang lalaki at tila walang pakialam sa mundo.
“Iyan ang mapapangasawa mo, Bella! Isang p.atay-gutom na pulubi! Kapag kinasal kayo bukas, tuluyan nang masisira ang pangalan mo sa high society! Wala nang maniniwala na karapat-dapat kang magmana ng kumpanya, at ako na ang magiging nag-iisang may-ari ng lahat!”
Matinis at nakakainsultong tawa ni Donya Matilda habang tinuturo ang tahimik na lalaki.
“Hindi ako magpapakasal sa kanya! Wala kang karapatan, hindi iyan ang gusto ni Papa!”
Umiiyak at nanginginig kong sagot.
Ngunit marahas na hinawakan ni Donya Matilda ang aking buhok.
“Subukan mong tumanggi, at sisiguraduhin kong ipapa-sira ko ang puntod ng tatay mo at itatapon kita sa kalsada! Pipirma ka sa marriage contract, sa ayaw at sa gusto mo!”
Wala akong nagawa. Umiyak ako nang magdamag, pakiramdam ko ay tuluyan nang gumuho ang aking kinabukasan.
Sumapit ang araw ng kasal. Upang mas lalo akong ipahiya, nag-imbita si Donya Matilda ng daan-daang bilyonaryo at mga miyembro ng high society sa isang malaking simbahan.
Naglakad ako sa pasilyo ng katedral na puno ng luha. Rinig na rinig ko ang panunukso at pandidiri ng mga bisita.
“Tingnan mo nga naman, ang prinsesa ng kumpanya, ikakasal sa isang basurero! Hahaha!”
Nakangising bulong ng stepsister kong si Cassandra na nakatayo sa unahan.
Sa dulo ng altar, nakatayo ang lalaking pulubi. Nakasuot siya ng isang murang suit na masyadong malaki para sa kanya. Magulo pa rin ang kanyang buhok at balbas.
Nang makarating ako sa altar, nanginginig akong tumabi sa kanya. Hindi ko siya matingnan sa mata.
Nagsimula ang pari. Ngunit bago pa man niya kami tanungin kung tinatanggap namin ang isa’t isa, biglang bumukas nang malakas ang malalaking pinto ng katedral.
BAM!
Napatigil ang lahat. Mula sa labas, pumasok ang tatlong lalaking nakasuot ng napakamamahaling itim na suit. Sila ang tatlong pinakamataas at pinakakinatatakutang abogado ng aming buong pamilya at kumpanya.
Naglakad sila nang mabilis patungo sa altar. Inasahan ni Donya Matilda na pumunta sila roon upang pormal na ilipat sa kanya ang yaman.
Ngunit ang ginawa ng tatlong abogado ay nagpatigil sa paghinga ng lahat ng tao sa loob ng simbahan.
Nilagpasan nila si Donya Matilda. Naglakad sila patungo sa pulubing nasa tabi ko, at sabay-sabay silang yumuko nang buong paggalang!
“Senyor Arthur! Nandito na po ang lahat ng papeles na hinihingi ninyo!”
(PART 2 )
Nagkagulo ang mga bisita. May mga napasinghap at may mga napatayo mula sa kanilang upuan.
“S-Senyor Arthur?! Ang bilyonaryong may-ari ng international holding company na kumokontrol sa lahat ng negosyo natin?!”
Gulat na gulat na sigaw ng isa sa mga pinakamayamang investor sa unahan.
Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Donya Matilda. Namutla siya na parang naubusan ng lahat ng D.ugo sa kanyang katawan, at nanghina ang kanyang mga tuhod.
Dahan-dahang itinaas ng lalaki ang kanyang kamay upang patayuin ang mga abogado. Ang kanyang nakukubang tindig kanina ay biglang naging tuwid. Inalis niya ang kanyang pekeng balbas at inayos ang kanyang buhok.
At ang mukhang lumantad ay isang napakagwapo, matapang, at kinatatakutang lalaki na nagtataglay ng napakalaking kapangyarihan!
“A-Anong ibig sabihin nito?! Bakit ka nagpanggap na pulubi sa istasyon?!”
Natatarantang tili ni Donya Matilda habang pilit na umaatras.
Naglakad si Arthur pababa ng altar, papalapit sa nanginginig na madrasta. Ang kanyang mga mata ay kasing lamig ng yelo.
“Bago P.umanaw ang tatay ni Bella, nalaman niyang nagn.anakaw ka ng pondo ng kumpanya. Nilapitan niya ako at humingi ng tulong upang protektahan ang kanyang anak.”
Malamig at dumadagundong na paliwanag ni Arthur.
“Nagpanggap akong isang pulubi na natutulog malapit sa kumpanya ninyo, naghihintay na kuhanin ng mga tauhan mo para sa marumi mong plano. At tama nga ang hinala ko, gagawin mo ang lahat para ipahiya si Bella.”
Pumitik si Arthur sa hangin.
Bumukas muli ang pinto at pumasok ang dose-dosenang mga opisyal ng P.ulisya.
“Officers, arestuhin ninyo si Matilda at ang kanyang anak. Hawak ng aking mga abogado ang lahat ng ebidensya ng kanilang Falsification of Documents, Embezzlement, at pang-aabuso kay Bella.”
Madiin na utos ng bilyonaryo.
Mabilis na nilapitan ng mga P.ulis sina Matilda at Cassandra. Walang-awa silang pinosasan sa harap ng lahat ng mga bisitang inimbita nila para sana ipahiya ako.
“HINDI! Senyor Arthur, parang awa mo na! Patawarin mo ako! Bella, anak! Sabihin mo sa kanila na nagbibiro lang tayo! Pakiusap!”
Humahagulgol at nagwawalang pagmamakaawa ni Donya Matilda habang pilit na lumuluhod sa sahig ng simbahan.
“Wala akong ina na halimaw na katulad mo,”
Malamig kong sagot, nakataas ang aking noo habang pinapanood silang kinakaladkad palabas ng katedral. Ang kanilang mga sigaw ng pagsisisi ay umalingawngaw habang nakatingin ang buong high society nang may pandidiri.
Nang mawala ang mga demonyo sa aking buhay, bumaling ako kay Arthur. Nanginginig pa rin ako sa matinding gulat at pasasalamat.
“S-Salamat… iniligtas mo ang buhay ko,” bulong ko habang tumutulo ang aking mga luha.
Ngumiti si Arthur nang napakatamis. Kinuha niya ang aking kamay at marahan itong hinalikan.
“Nangako ako sa tatay mo na poprotektahan kita, Bella. Ngayon na ligtas ka na, ibabalik ko sa pangalan mo ang lahat ng yaman ng tatay mo.”
Mula sa araw na iyon, nakamit ko ang hustisyang matagal ko nang ipinagdarasal. Sina Matilda at Cassandra ay tuluyang nabulok sa loob ng madilim na K.ulong-an dahil sa patong-patong na kaso.
Samantala, ibinalik sa akin ang kumpanya ng aking ama. At ang lalaking nagpanggap na pulubi sa altar? Siya ang naging pinakamatalik kong kaibigan, tagapagtanggol, at kalaunan—ang tunay na lalaking pinakasalan ko nang may dalisay na pag-ibig sa isang kasal na puno ng saya at walang halong panlilinlang.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman manira ng buhay at kinabukasan ng ibang tao para lamang sa pera at kapangyarihan. Ang kasamaan at pagmamalupit sa mga inosente ay laging may katapat, at ang mga lihim na ginawa sa dilim ay laging mabubunyag sa liwanag. Ang kayabangan at pagiging matapobre ay laging nagtatapos sa matinding kahihiyan, habang ang mga taong may malinis na puso na inaapi ay laging inililigtas at itataas ng tadhana sa oras na hindi nila inaasahan.
