ARAW-ARAW KINUKUNAN NG ASAWA KO NG PICTURE ANG MALAKI KONG TIYAN—AKALA KO ROMANTIKO SIYA, HANGGANG SA ISANG IMBESTIGADOR ANG NAGBUNYAG NA: “IBINEBENTA NIYA ANG ANAK MO, AT ANG MGA PICTURE NA ‘YAN AY PROGRESS REPORT SA BUMILI!”
Ako si Bella, dalawampu’t apat (24) na taong gulang. Pitong buwan na akong buntis sa panganay namin ng asawa kong si Mark (28). Sa paningin ng aming mga kaibigan, si Mark ang perpektong asawa. Simula noong malaman naming buntis ako, araw-araw niya akong kinukunan ng litrato sa parehong pwesto sa aming sala, suot ang parehong ngiti, habang hawak ko ang aking lumalaking tiyan.
“Gagawa tayo ng time-lapse video paglabas ni baby, Love,” madalas niyang sabihin habang hinahalikan ang noo ko. Inakala ko na napakaswerte ko. Inakala kong isa siyang romantiko at mapagmahal na ama.
Ngunit hindi ko alam, ang bawat click ng camera niya ay may nakakakilabot na kapalit.
Ang Lihim na Kina-praningan Ko
Nagsimula ang hinala ko nang mapansin ko ang unti-unting pagbabago kay Mark. Madalas siyang may ka-text sa madaling araw, palaging nakatago ang kanyang cellphone, at may isang pagkakataon na nakita ko ang isang bank statement sa kanyang bag. May pumasok na Dalawampung Milyong Piso (₱20,000,000) sa isang secret bank account na nakapangalan sa kanya.
Imbes na komprontahin siya nang walang ebidensya, palihim akong kumuha ng isang Private Investigator (PI), si Hector. Inisip ko noon na baka may kabit ang asawa ko at binubuhay niya ito gamit ang ganoong kalaking halaga.
Makalipas ang isang linggo, nakipagkita sa akin si Hector sa isang tahimik na kapehan. Inasahan kong makakakita ako ng mga litrato ni Mark na may kasamang ibang babae. Ngunit nang ilapag ni Hector ang isang brown envelope, tumigil ang pag-ikot ng mundo ko.
Ang laman ng envelope ay hindi mga litrato ng kabit. Ang laman nito ay ang mga mismong litrato ko na kinukuha ni Mark araw-araw.
“Ano ‘to, Hector? Bakit nasa iyo ang mga pictures ko?” naguguluhang tanong ko, nakahawak sa aking malaking tiyan.
Tiningnan ako ni Hector nang may matinding awa at lungkot.
“Hindi nambababae ang asawa mo, Misis Bella. Mas malala pa roon,” seryosong panimula ng imbestigador. “Ibinebenta niya ang anak ninyo. May isang bilyonaryang babae na nagbayad na ng 50 Milyong Piso para kunin ang bata sa araw mismo na ipanganak mo ito. Ang 20 Milyon na nakita mo ay ang downpayment. At ang mga litratong kinukuha niya sa’yo araw-araw? Iyon ang ipinapadala niya bilang ‘progress report’ na malusog ang batang binili nila.”
Nanlamig ang buong katawan ko. Parang binuhusan ng kumukulong tubig ang aking puso.
Nalaman namin na ang bumili ay si Madam Victoria (50), isang mayamang ginang na matagal nang baog. Pinalabas ni Victoria sa kanyang asawang nasa abroad na buntis siya. Upang mapagtakpan ang kasinungalingan, nakipagkasundo siya kay Mark—na baon pala sa matinding utang sa sugal at handang ipagbili ang sarili naming laman at dugo para sa pera.
Hindi ako umiyak sa harap ni Hector. Ang takot at pighati ay mabilis na napalitan ng naglalagablab na galit ng isang ina.
“Anong plano ninyo, Misis?” tanong ni Hector.
“Kung akala ni Mark na isa akong mahinang babae na madali niyang maloloko, nagkakamali siya,” malamig kong sagot. “Protektahan ko ang anak ko, at sisiguraduhin kong sa kulungan ang bagsak nilang dalawa.”
Ang Patibong ng Isang Ina
Sa tulong ni Hector, palihim kaming nakipag-ugnayan sa National Bureau of Investigation (NBI) Anti-Human Trafficking Division. Plinano namin ang lahat nang maingat. Sa bahay, nagpatuloy ako sa pagpapanggap. Ngumingiti ako tuwing umaga habang kinukunan niya ako ng litrato. Niyayakap ko siya kahit nandidiri ang bawat himaymay ng aking laman.
Dalawang buwan ang lumipas. Dumating ang araw ng aking kabuwanan.
Isang madaling araw, nakaramdam ako ng matinding hilab sa aking tiyan. Totoo na ito. Manganganak na ako.
“Mark! Manganganak na ako!” sigaw ko.
Natarantang gumising si Mark ngunit may nakapaskil na malademonyong ngiti sa kanyang mga labi. “Shh, Love, relax lang. Dadalhin kita sa private clinic na inihanda ko para sa’yo. VIP tayo roon.”
Alam kong ang “private clinic” na sinasabi niya ay ang pasilidad na pagmamay-ari ni Madam Victoria kung saan kukunin ang anak ko. Sumakay kami sa kotse, at habang nagmamaneho siya, palihim kong pinindot ang GPS tracker emergency button na ibinigay sa akin ng NBI.
Pagdating namin sa clinic na tago at malayo sa kabihasnan, sinalubong kami ng mga pekeng doktor. Inihiga nila ako sa isang delivery room. Ilang sandali pa, pumasok si Madam Victoria, may bitbit na isang malaking itim na briefcase.
“Excellent, Mark,” nakangising bati ni Victoria, hindi alintana na naririnig ko siya dahil inakala nilang epektibo ang pampatulog na itinurok nila sa aking IV line (na pinalitan ng kasabwat naming NBI agent na nagpanggap na nurse). “Ito na ang natitirang 30 Milyon. Paglabas ng bata, sa akin na siya.”
“Salamat, Madam. Gawin niyo na ang gusto ninyo sa asawa ko. Sabihin niyo na lang na namatay ang bata sa panganganak,” walang-awang sagot ng asawa ko.
Dumilat ako. Inalis ko ang oxygen mask sa aking mukha at umupo sa kama.
“Sayang, Mark,” malamig kong bati, ang boses ko ay umaalingawngaw sa tahimik na kwarto. “Hindi ko papayagang mamatay ang anak ko, at mas lalong hindi ko hahayaang mapunta siya sa mga halimaw na tulad niyo.”
Nanlaki ang mga mata ni Mark. “B-Bella?! B-Bakit gising ka?!”
Bago pa man makasagot si Madam Victoria, isang malakas na pagsabog ang narinig mula sa labas. Binati ng mga armadong ahente ng NBI ang pinto! Pumasok sila nang marahas, nakatutok ang mga baril kina Mark, Victoria, at sa mga pekeng doktor.
“NBI! Walang kikilos! Drop your weapons!” sigaw ng head agent.
Napasigaw si Victoria habang pilit siyang pinoposasan ng mga otoridad. Si Mark ay nanginginig na napaluhod sa sahig, namumutla at tuluyang nawalan ng lakas.
“B-Bella… Love… p-paliwanag ko ‘to… p-parang awa mo na!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Mark, sinusubukang gumapang palapit sa akin.
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri habang inaalalayan ako ng mga totoong medic ng NBI papunta sa isang lehitimong ambulansya para sa aking panganganak.
“Kukuhanan din kita ng picture araw-araw, Mark,” malamig kong sagot bago ako lumabas. “Pero sa pagkakataong ito, suot mo na ang orange na damit sa loob ng selda. Enjoy your stay in hell.”
Nang araw ding iyon, ligtas kong naipanganak ang isang napakagandang sanggol na lalaki sa isang totoong ospital.
Sina Mark at Madam Victoria ay nakasuhan ng Human Trafficking, Child Exploitation, at Frustrated Murder. Pareho silang nahatulan ng habambuhay na pagkakakulong na walang piyansa. Binawi ng gobyerno ang lahat ng pera at ibinigay ito sa akin bilang danyos.
Sa edad na dalawampu’t apat, naranasan ko ang pinakamatinding pagtataksil mula sa taong pinagkatiwalaan ko. Ngunit hindi nito sinira ang aking buhay. Bagkus, ginawa ako nitong isang matapang at walang-takot na ina—dahil walang sinuman ang maaaring magbenta ng buhay ng isang inosenteng anghel, lalo na kung ang ina nito ay handang sunugin ang buong mundo para maprotektahan siya.
