“NANAKAW AKO NG TINAPAY PARA SA MGA KAPATID KO — PERO ANG GINAWA NG MAY-ARI NG TINDAHAN AY NAGPAIYAK SA BUONG PALENGKE.”
ANG BATANG WALANG CHOICE KUNDI MAGKASALA PARA MAGBUHAY NG PAMILYA
Ako si Romy, 12 taong gulang.
Apat kaming magkakapatid.
Ako ang panganay.
Ang tatay ko?
Umalis na.
Ang nanay ko?
May sakit. Hindi na makatayo.
Isang barung-barong.
Isang kandila.
Isang tiyan na walang tigil sa pagkalam.
ANG GABING NAGDESISYON AKONG MAGING MASAMA
Tatlong araw na kaming walang kanin.
Naririnig ko ang bunso kong kapatid na umiiyak:
“Kuya… gutom na po…”
Tumingin ako sa nanay ko.
Wala siyang masabi.
Tulo lang ng luha.
At doon ko naisip:
“Kung hindi ako kikilos… mamamatay kami.”
ANG TINDAHAN NA PARAISO PARA SA GUTOM
May panaderya sa kanto.
Mainit na ilaw.
Amoy tinapay.
Amoy buhay.
Pumasok ako.
Walang pera.
Walang bag.
Tinitigan ko lang ang mga tinapay.
At kinuha ko…
isa.
ANG KAMAY NA HUMAWAK SA AKING BRASO
Sa pagtalikod ko…
may humawak sa braso ko.
Malakas.
Matigas.
Ang may-ari ng tindahan.
Sumigaw siya:
“HOY! MAGNANAKAW KA!”
Napatigil ang lahat.
Lumingon ang mga tao.
May bulungan.
May turo.
ANG SALITANG LUMABAS SA BIBIG KO
Hindi ko napigilan ang sarili ko.
Umiyak ako.
At sinabi:
“Kuya… hindi po sa’kin ‘to…”
“Sa mga kapatid ko po…”
“Nagugutom na po sila…”
Nanahimik ang tindahan.
ANG HINDI KO INAASAHANG GINAWA NIYA
Tahimik lang siyang tumingin sa akin.
Bumitaw siya.
At biglang…
hindi siya sumigaw.
Sa halip…
kinuha niya ang isang kahon ng tinapay.
Isinilid rito:
• Pandesal
• Ensaymada
• Monay
At iniabot sa akin.
ANG SALITANG NAGPATIGIL SA LAHAT
Malakas ang boses niya:
“HINDI LAHAT NG NAGNANAKAW AY MASAMA.”
“MINSAN… NAGUGUTOM LANG.”
Tahimik ang buong palengke.
May mga lumuha.
May mga yumuko.
ANG UNANG GABI NA BUSOG KAMI
Pag-uwi ko…
hindi ako nakapagsalita.
Inilapag ko ang tinapay.
Umiiyak ang nanay ko habang hinahati-hati.
At sa unang pagkakataon…
busog kaming natulog.
ANG HINDI PA NAGTATAPOS NA HIMALA
Kinabukasan…
dumating siya sa barong-barong namin.
May dalang bigas.
May dalang de-lata.
At sinabi niya sa nanay ko:
“Ako na ang bahala sa tinapay nila araw-araw.”
EPILOGO — ANG BATANG NAGNANAKAW, PERO HINDI MASAMA
Hindi ako naging kriminal.
Hindi ako naging masamang tao.
Naging bata lang ako…
na gustong iligtas ang pamilya niya.
At ang tindero?
Hindi ko siya tinawag na “may-ari ng panaderya”.
Tinawag ko siyang:
Tatay.
ARAL NG ISTORYA
Hindi lahat ng kasalanan ay galing sa masamang puso.
Minsan, galing ito sa gutom.
At minsan…
isang pusong marunong umunawa
ang kayang magligtas ng buhay.
