Bahagi 2: Ang Lunas ng Batang Lansangan
\nTumakbo nang mabilis si Elias. Hinarangan siya ng dalawang security guard, ngunit mabilis siyang lumusot sa kanilang pagitan gamit ang liit ng kanyang katawan. Dumiretso siya sa kama kung saan nakahiga ang pumanaw na si Anton.<\/p>\n
\u201cHuwag po! Huwag ninyong takpan!\u201d sigaw ni Elias habang hinihila ang puting kumot palayo sa mukha ng kaibigan.<\/p>\n
Galit na galit na lumapit si Dr. Vargas. Hinawakan niya nang mahigpit ang braso ng bata at marahas itong itinulak palayo.<\/p>\n
\u201cBastos na bata ka!\u201d bulyaw ni Dr. Vargas. \u201cWala kang modo! Hindi ito palaruan o basurahan para pasukin mo! Security, dalhin na sa labas ang batang ito!\u201d<\/p>\n
Habang hihila-hila ng mga guwardiya si Elias, sumigaw ang bata nang may buong lakas upang marinig ng lahat.<\/p>\n
\u201cHindi po siya inatake sa puso!\u201d pilit na sabi ni Elias habang pumipiglas. \u201cNalunok niya ang holen! Nakita ko habang naglalaro kami! May nakabara sa lalamunan niya!\u201d<\/p>\n
Natigilan ang mga doktor at nurse. Nagkatinginan sila.<\/p>\n
Si Don Fernando, na noon ay durog ang puso sa tabi ng kama, ay mabilis na lumingon kay Elias. Namumula ang kanyang mga mata at bakas ang galit at pagkalito sa kanyang mukha.<\/p>\n
\u201cAnong sinabi mo?\u201d nanginginig ang boses na tanong ni Don Fernando. \u201cAnong holen?\u201d<\/p>\n
\u201cTotoo po, sir!\u201d sagot ni Elias habang umiiyak. \u201cBinigyan niya ako ng pizza kanina. Mabait po si Anton. Pagkatapos, habang tumatakbo siya, nadapa siya at biglang napahawak sa leeg niya. May nakita akong kislap sa bibig niya bago siya tuluyang nawalan ng malay. Hindi po puso ang sumakit sa kanya. Nalunok niya ang laruan!\u201d<\/p>\n
Ang Pagsisiyasat at Himala<\/p>\n
Agad na lumapit ang isang medikal na residente. \u201cDon Fernando, kung totoo po ito\u2026 ang obstruction sa airway ay maaaring magdulot ng cardiac arrest na kapareho ng sintomas ng atake sa puso.\u201d<\/p>\n
Nanlamig si Dr. Vargas. Agad niyang tiningnan ang mga rekord. Dahil sa pagmamadali at sa pag-aakalang may kasaysayan ng sakit sa puso ang pamilya, hindi na nila sinuri nang malalim ang lalamunan at baga ng bata sa pamamagitan ng angkop na kagamitan. Nakapokus lamang sila sa monitor ng puso.<\/p>\n
\u201cImposible!\u201d depensa ni Dr. Vargas na nanginginig na ang boses sa takot na masira ang reputasyon. \u201cB-bilang pinuno ng departamento\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cI-check ninyo!\u201d sigaw ni Don Fernando kay Dr. Vargas, punong-puno ng banta ang tinig. \u201cKapag napatunayan mong nagsisinungaling ang batang ito, wawasakin ko ang buong buhay mo at ang ospital na ito! Ngunit kung totoo\u2026 Humanda kayong lahat!\u201d<\/p>\n
Nanginginig ang mga kamay na kinuha ni Dr. Vargas ang laryngoscope at lumapit sa bangkay ni Anton. Dahan-dahan niyang binuksan ang bibig ng bata at ipinasok ang instrumento kasama ang maliit na kamera.<\/p>\n
Sa monitor sa itaas, lumitaw ang loob ng lalamunan ni Anton.<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ng lahat ng espesyalista sa silid.<\/p>\n
Sa loob ng malalim na bahagi ng trachea o daanan ng hangin, kitang-kita ang isang makintab at bilog na pulang plastik na holen na bumara nang husto, kaya tuluyang nahadlangan ang pagpasok ng hangin.<\/p>\n
\u201cDiyos ko\u2026\u201d bulong ng isang nurse habang napatakip ng bibig.<\/p>\n
\u201cBuhay pa ba siya?!\u201d tanong ni Don Fernando na hinawakan ang kwelyo ni Dr. Vargas. \u201cGawin ninyo ang lahat! Iligtas ninyo ang anak ko!\u201d<\/p>\n
Agad na kumilos si Dr. Vargas. Nawala ang kanyang kayabangan; napalitan ito ng matinding sindak. Gamit ang espesyal na forceps, maingat niyang tinanggal ang nakabara na holen mula sa lalamunan ng bata. Pagkatapos, muli niyang ginamit ang defibrillator at isinagawa ang tamang chest compression kasama ang oxygen supply.<\/p>\n
Isang minutong parang taon ang haba\u2026<\/p>\n
Bumalik ang tingin ng lahat sa monitor.<\/p>\n
Doon sa dating tuwid na linya\u2026<\/p>\n
Biglang nagkaroon ng paggalaw.<\/p>\n
Bumaba. Tumaas. Bumaba. Tumaas.<\/p>\n
Bip\u2026 Bip\u2026 Bip\u2026 Bip\u2026<\/p>\n
Isang malinaw at matatag na pulso ang muling umalingawngaw sa silid!<\/p>\n
Uubo-ubo si Anton habang bumubukas ang kanyang mga mata. Huminga siya nang malalim, umiiyak habang tinatawag ang kanyang ama.<\/p>\n
\u201cPapa\u2026\u201d<\/p>\n
Ang Pagbabago
\nNiyapos nang mahigpit ni Don Fernando ang kanyang anak. Umiiyak siya sa labis na kagalakan at pasasalamat. Lumingon siya upang pasalamatan ang batang nagligtas sa buhay ng kanyang anak, ngunit napansin niyang pilit na umaatras si Elias palabas ng pinto, nahihiya sa kanyang maruming itsura at takot na baka mapagalitan pa rin.<\/p>\n
\u201cTeka!\u201d tawag ni Don Fernando.<\/p>\n
Lumapit ang bilyonaryo kay Elias, lumuhod sa putikang sahig sa tabi ng bata, at mahigpit itong niyakap kahit marumi ang damit nito.<\/p>\n
\u201cUtang ko sa iyo ang buhay ng aking anak,\u201d sabi ni Don Fernando habang pumapatak ang mga luha. \u201cWala kang utang na loob na dapat bayaran. Mula ngayon, ikaw ay itinuturing ko nang pamilya. Hindi ka na kailanman matutulog sa kalsada.\u201d<\/p>\n
Si Dr. Vargas naman ay nakatayo sa isang sulok, nakayuko, hiyang-hiya sa sarili. Natutunan niya sa gabing iyon na ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa estado sa lipunan, kayamanan, o titulong nakasabit sa pinto ng opisina. Ang buhay ay maaaring iligtas ng sinuman\u2014maging ng isang maruming batang lansangan na may dalisay na puso.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bahagi 2: Ang Lunas ng Batang Lansangan Tumakbo nang mabilis si Elias. Hinarangan siya ng dalawang security guard, ngunit mabilis siyang lumusot sa kanilang pagitan gamit ang liit ng kanyang … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":748,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-747","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n