Noong araw na natagpuan nila ang aking mga labi na nakabaon sa ilalim ng sementadong sahig ng isang abandonadong bodega sa labas ng Quezon City, malakas ang buhos ng ulan. Ang tunog ng ulan na humahampas sa kalawangin na bubong ay parang malamig na iyak na umaalingawngaw sa buong lugar ng paghuhukay.
\nNakatayo ako roon.
\nSa tabi mismo ng sarili kong bangkay.
\nSa loob ng pitong taon, nasanay na akong walang nakakakita sa akin. Walang nakakarinig sa akin. Walang nakakaalam na naiwan pa rin ako sa pagitan ng alaala at dilim.
\nPero iba ang araw na iyon.
\nDahil ang namumuno sa homicide investigation team\u2026 ay si Captain Gabriel Reyes.
\nAng dati kong kasintahan.
\nAng lalaking nangakong pakakasalan ako noong tag-init na iyon.
\nNaka-itim siyang tactical vest habang binabasa ng ulan ang buhok niyang mayroon nang ilang puting hibla. Sapat na ang pitong taon upang gawing isang tahimik at pagod na lalaki ang dating masiglang batang pulis.
\nPero sa sandaling pumasok siya sa lumang bodega, nakilala ko agad siya.
\nAt ang pusong matagal nang tumigil sa pagtibok\u2026 ay muling sumakit.
\nIsang forensic officer ang nagtanggal ng maskara at nagsalita nang mabigat ang tono.
\n\u201cCaptain\u2026 mukhang babae po ang mga labi.\u201d
\nTahimik na yumuko si Gabriel.Maingat niyang pinulot mula sa lupa ang isang kinakalawang na kuwintas.
\nNang makita niya ang maliit na pendant na hugis bituin\u2026
\nNakita kong nanginig ang kamay niya.
\n\u201cHindi maaari\u2026\u201d
\nPaos ang boses niya.
\nNanigas ako.
\nAng kuwintas na iyon\u2026 regalo niya sa akin noong ika-dalawampu\u2019t dalawang kaarawan ko.
\nNoon, pabiro ko pang sinabi:
\n\u201cKapag nawala ako balang araw, tandaan mong makikilala mo ako dahil dito.\u201d
\nHindi ko inakalang magiging totoo ang biro kong iyon.
\nLumapit ang isang batang pulis.
\n\u201cCaptain Reyes?\u201d
\nHindi sumagot si Gabriel.
\nNakatitig lang siya sa kuwintas na para bang gumuho ang buong mundo niya sa isang iglap.
\nPagkatapos ay mabilis siyang tumalikod, hinubad ang salamin niya at mariing pinisil ang tulay ng ilong niya na tila pilit pinipigilan ang emosyon.
\nPero nakita ko pa rin ang pamumula ng mga mata niya.
\nPitong taon na ang nakalipas mula nang mawala ako nang walang bakas.
\nAnim na buwan akong hinanap ng pulisya pero walang resulta.
\nMay nagsabing tumakas ako.
\nMay nagsabing patay na raw ako.
\nMay iba pang nagkalat ng tsismis na iniwan ko si Gabriel para sumama sa isang mayamang negosyante.Pero si Gabriel lang ang hindi naniwala.
\nDalawang taon niya akong hinanap.
\nAlam ko.
\nDahil palagi akong nasa tabi niya.
\nNakita ko siyang magdikit ng mga poster ng mukha ko sa bawat kanto.
\nNakita ko siyang makipagsuntukan sa isang lasing dahil nilait ako nito.
\nNakita ko siyang matulog sa labas ng bahay ng nanay ko habang naghihintay ng tawag na hindi naman dumating.
\nUnti-unti\u2026
\nNagbago siya.
\nMas bihira siyang ngumiti.
\nMas bihira siyang magsalita.
\nAt nagtrabaho siyang parang taong wala nang pakialam sa sariling buhay.
\nMula sa simpleng tenyente, naging pinakakilalang hepe siya ng homicide unit sa Metro Manila.
\nTinawag siya ng mga tao na \u201caso ng kamatayan.\u201d
\nDahil wala siyang kasong hindi nalulutas.
\nMaliban sa kaso ko.
\nIyon lang ang nag-iisang pagkatalo niya.
\nAt ngayon\u2026
\nNatagpuan na niya ako.
\nPero huli na ang lahat.
\nMakalipas ang isang oras, isinara ng pulisya ang buong lugar.
\nDumagsa ang media.
\nIsang babaeng reporter ang nagsalita sa harap ng camera habang umuulan:\u201cMatapos ang pitong taong misteryosong pagkawala, natagpuan ng pulisya sa Quezon City ang mga labi na pinaniniwalaang kay Angela Cruz \u2014 dating fianc\u00e9e ni Captain Gabriel Reyes\u2026\u201d
\nAgad na umalis si Gabriel sa lugar.
\nSinundan ko siya.
\nPumasok siya sa sasakyan, malakas na isinara ang pinto, saka yumuko.
\nAt sa unang pagkakataon matapos ang pitong taon\u2026
\nNakita ko siyang umiyak.
\nHindi iyong malakas at desperadong pag-iyak.
\nKundi iyong tahimik na sakit na parang hindi makahinga.
\nBahagyang nanginginig ang balikat niya.
\n\u201cPatawad\u2026\u201d
\nBasag ang boses niya.
\n\u201cBakit hindi kita nahanap agad\u2026\u201d
\nGusto ko siyang hawakan.
\nGusto kong sabihin na hindi niya kasalanan.
\nPero tumagos lang ang kamay ko sa malamig na hangin.
\nPatay na ako.
\nGabing iyon, mag-isa siyang nanatili sa evidence room hanggang umaga.
\nNasa harapan niya ang buong file ng pagkawala ko.
\nAng lumang litrato kong nakangiti sa beach ng Boracay ay naninilaw na dahil sa panahon.
\nMatagal niya iyong tinitigan.
\nPagkatapos ay mahina siyang nagsalita:
\n\u201cKung buhay ka pa\u2026 galit ka pa rin kaya sa akin?\u201d
\n5w
\nReply
\nSee translation<\/p>\n
Author
\nMeisha Dump
\nNanigas ako.
\nDahil pitong taon na ang nakalipas, bago ako mawala\u2026
\nKakahiwalay lang namin.
\nPinakamasakit na hiwalayan sa buong buhay ko.
\nBirthday ko noon.
\nSuot ko ang puting damit na paborito niya habang naghihintay ako sa restaurant nang tatlong oras.
\nPero hindi siya dumating.
\nPatay ang cellphone niya.
\nHalos maghatinggabi na nang dumating siya, duguan matapos ang operasyon laban sa human trafficking syndicate.
\nAt ang unang sinabi niya ay hindi paghingi ng tawad.
\nKundi:
\n\u201cAlam mo bang may mga babaeng namamatay ngayon habang naghihintay ka rito?\u201d
\nNapaiyak ako.
\n\u201cAt ako? Lagi na lang bang trabaho ang pipiliin mo kaysa sa akin?\u201d
\nNapakalaki ng away namin.
\nAt sa galit ko, nasabi ko:
\n\u201cKapag nawala ako balang araw, baka trabaho mo pa rin ang piliin mo!\u201d
\nMatagal siyang nanahimik.
\nPagkatapos ay malamig niyang sinabi:\u201cKung hindi mo kayang tanggapin ang buhay ko\u2026 maghiwalay na tayo.\u201d
\nIyon ang huling usapan namin.
\nTatlong araw pagkatapos noon\u2026
\nNawala ako.
\nKinabukasan, tinipon ni Gabriel ang buong team niya.
\n\u201cBubuksan nating muli ang kaso ni Angela Cruz.\u201d
\nNag-aalangan na nagsalita ang isang opisyal.
\n\u201cCaptain\u2026 matagal nang sarado ang kasong iyan.\u201d
\nNag-angat ng tingin si Gabriel.
\nNapakalamig ng mga mata niya.
\n\u201cKung ganoon, bubuksan natin ulit.\u201d
\nAt habang mas lumalalim ang imbestigasyon\u2026
\nMas nagiging nakakatakot ang katotohanan.
\nMay lumang CCTV malapit sa bodega na nakakuha ng footage ng isang itim na SUV noong gabing nawala ako.
\nNakarehistro iyon sa Valencia Corporation \u2014 isang kilalang real estate company sa Pilipinas.
\nNakakapagtaka dahil pitong taon na ang nakalipas, pilit nilang gustong bilhin ang lupang pagmamay-ari ng pamilya namin sa Batangas.
\nTumanggi ang tatay ko.
\nDalawang buwan matapos iyon, bigla siyang namatay dahil sa diumano\u2019y atake sa puso.Natakot ang nanay ko at lumipat kami sa Maynila.
\nAt ako\u2026
\nHindi ko alam noon na sinusundan na pala ako.
\nHalos hindi na natutulog si Gabriel habang binubuksan muli ang lahat ng lumang ebidensya.
\nHanggang isang gabi\u2026
\nMay napansin siyang kakaiba.
\nNawala sa evidence storage ang relong suot ko noong araw na nawala ako.
\nNapakaliit na detalye.
\nPero hindi iyon nakaligtas kay Gabriel.
\nAgad niyang hinanap ang dating pulis na namahala sa evidence room.
\nRetirado na ito.
\nAt nang makita ng matanda ang litrato ko\u2026
\nBigla itong namutla.
\n\u201cWala akong alam\u2026\u201d
\nMarahas na ibinagsak ni Gabriel ang folder sa mesa.
\n\u201cAno ang kinuha ninyo sa crime scene?\u201d
\nNanginginig ang matanda.
\n\u201cSumunod lang kami sa utos\u2026\u201d
\n\u201cKaninong utos?\u201d
\nNapahagulgol ito.\u201cBinayaran kami ng Valencia Corporation\u2026\u201d
\nNanlamig ako.
\nMariing kumuyom si Gabriel.
\n\u201cAno ang ginawa nila sa kanya?\u201d
\nUmiling ang matanda habang umiiyak.
\n\u201cHindi ko alam\u2026 pagdating namin, patay na siya\u2026\u201d
\nBumalot ang katahimikan sa silid.
\nAt nakita ko ang pinakamasakit na tingin na nakita ko sa mga mata ni Gabriel.
\nPero doon pa lang nagsisimula ang tunay na bangungot.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Noong araw na natagpuan nila ang aking mga labi na nakabaon sa ilalim ng sementadong sahig ng isang abandonadong bodega sa labas ng Quezon City, malakas ang buhos ng ulan. … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":547,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-546","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n