Noong araw na muntik akong malunod, sampung metro lang ang layo ng boyfriend ko.<\/p>\n
Nakita pa niya akong nagpupumiglas.<\/p>\n
Pero sa halip na lumangoy papunta sa akin, hinabol niya ang ate ko.<\/p>\n
At nang magising ako sa gilid ng pool, doon ko naisip na baka hindi aksidente ang pagiging \u201cpangatlo\u201d ko sa sarili kong relasyon.<\/p>\n
Katatapos lang ng college entrance exams noon at nagsisimula pa lang ang summer vacation nang biglang magyaya ang boyfriend kong si Adrian Cruz.<\/p>\n
\u201cSwimming tayo sa Antipolo! May promo, \u20b12,499 lang ang couple pass.\u201d<\/p>\n
Hindi pa ako nakakasagot nang tuwang-tuwang sumingit ang ate kong si Bianca.<\/p>\n
\u201cGame ako! Marunong naman tayong dalawa lumangoy. Tuturuan na lang natin si Lia!\u201d<\/p>\n
Napangiti si Adrian sa kanya.<\/p>\n
\u201cTuruan? Ikaw nga, tatlong stroke lang, hingal ka na. Ilang beses na kitang sinagip dahil sa kakakulit mo?\u201d<\/p>\n
\u201cAdrian!\u201d<\/p>\n
Kinurot siya ni Bianca sa tagiliran.<\/p>\n
Sabay silang nagtawanan.<\/p>\n
Tahimik kong hinila pababa ang laylayan ng palda ko para matakpan ang malaking peklat sa kaliwang hita.<\/p>\n
Gusto kong sabihin, \u201cBaka huwag na lang akong sumama.\u201d<\/p>\n
Pero abala na silang dalawa sa pagpili ng resort.<\/p>\n
Ayokong maging dahilan para masira ang saya nila.<\/p>\n
Kaya sumama ako.<\/p>\n
Pagdating namin sa resort, saka ko napansing iba ang swimsuit na nasa bag ko.<\/p>\n
Hindi iyon ang rash guard at swimming leggings na binili ko.<\/p>\n
Isang ordinaryong one-piece swimsuit ang laman.<\/p>\n
Kitang-kita ang peklat ko.<\/p>\n
\u201cAte, nasaan ang swimsuit ko?\u201d<\/p>\n
Ngumiti si Bianca.<\/p>\n
\u201cPinalitan ko. Lia, ilang taon mo nang tinatago \u2018yang katawan mo. Kailangan mong maging confident.\u201d<\/p>\n
Hindi ako nakasagot.<\/p>\n
Maya-maya, may ilang batang dumaan.<\/p>\n
\u201cTingnan mo \u2018yung paa niya!\u201d<\/p>\n
\u201cParang malaking uod!\u201d<\/p>\n
\u201cCentipede girl!\u201d<\/p>\n
Nagtawanan sila.<\/p>\n
Nanikip ang dibdib ko.<\/p>\n
Hinila ako ni Bianca palapit at kunwari\u2019y pinagalitan ang mga bata.<\/p>\n
\u201cHoy, huwag kayong ganyan! Sensitive \u2018yan. Baka umiyak mamaya!\u201d<\/p>\n
Lalong nagtawanan ang mga bata bago tumakbo palayo.<\/p>\n
Napuno ako.<\/p>\n
\u201cAte, bakit mo pinalitan ang swimsuit ko?\u201d<\/p>\n
Napayuko siya.<\/p>\n
\u201cGusto ko lang naman tulungan kang maging confident.\u201d<\/p>\n
Sakto namang lumabas si Adrian mula sa locker room.<\/p>\n
\u201cAno na naman?\u201d<\/p>\n
Bago pa ako makapagsalita, nauna na si Bianca.<\/p>\n
\u201cTinukso siya ng mga bata dahil sa peklat niya. Ngayon sinisisi niya ako dahil hindi raw natatakpan ng swimsuit na binili ko.\u201d<\/p>\n
Nagsimangot si Adrian.<\/p>\n
\u201cLia, sinabi lang naman ng mga bata kung ano ang nakita nila. Huwag kang masyadong balat-sibuyas.\u201d<\/p>\n
Parang may humarang sa lalamunan ko.<\/p>\n
\u201cAt saka huwag mong pagbuntungan si Bianca. Mabait nga siya sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n
Hindi ko na itinuloy ang paliwanag.<\/p>\n
Dahil matagal ko nang alam.<\/p>\n
<\/p>\n
Kapag kaming dalawa ni Bianca ang magkaiba ng kuwento, sa kanya maniniwala si Adrian.<\/p>\n
Mas masakit lang dahil ang peklat na pinagtatawanan nila ay dahil sa kanilang dalawa.<\/p>\n
Noong Grade 10 ako, dalawang taon na mas matanda sa akin sina Bianca at Adrian.<\/p>\n
Isang gabi noong Christmas break, nagpasya silang mag-ihaw ng kamote sa maliit na alcohol stove sa kuwarto ko.<\/p>\n
Nag-agawan sila sa unang nalutong kamote.<\/p>\n
Nasipa ang stove.<\/p>\n
Sa isang iglap, kumalat ang apoy.<\/p>\n
Ang unang ginawa ni Adrian ay yakapin si Bianca at takpan siya ng katawan niya.<\/p>\n
Ako ang naiwan sa sulok.<\/p>\n
Pagkatapos noon, malawak ang naging peklat ko, lalo na sa hita at binti.<\/p>\n
Dahil sa guilt, nag-delay silang dalawa ng isang taon sa pag-aaral.<\/p>\n
Sinabi nilang sasabayan nila ako.<\/p>\n
Si Adrian pa mismo ang nanligaw sa akin.<\/p>\n
\u201cPoprotektahan kita habang buhay.\u201d<\/p>\n
Pinaniwalaan ko siya.<\/p>\n
Pero sa resort na iyon, ako na naman ang naiwan.<\/p>\n
Tinuruan niya ako ng basic na paghinga at pag-angat mula sa ilalim ng pool.<\/p>\n
Pagkatapos, lumangoy si Bianca palayo.<\/p>\n
\u201cAdrian! Tingnan mo kung kaya kong mag-isang mag-lap!\u201d<\/p>\n
Agad siyang sinundan ni Adrian.<\/p>\n
\u201cLia, kumapit ka lang sa gilid kung mapagod ka. Babalikan kita.\u201d<\/p>\n
Ang problema, nasa deep end kami.<\/p>\n
Hindi ako marunong lumangoy.<\/p>\n
Dahan-dahan akong gumalaw papunta sa gilid.<\/p>\n
Nang halos maabot ko na iyon, may biglang tumalon sa tubig.<\/p>\n
Malakas ang alon.<\/p>\n
Nawala ang balanse ko.<\/p>\n
Pumasok ang tubig sa ilong at bibig ko.<\/p>\n
Nagpumiglas ako.<\/p>\n
\u201cAdrian!\u201d<\/p>\n
Muli akong lumubog.<\/p>\n
\u201cTulong!\u201d<\/p>\n
Sa malayo, nakita kong lumingon si Adrian.<\/p>\n
May sinabi siya kay Bianca.<\/p>\n
Sumagot ang ate ko.<\/p>\n
Pagkatapos\u2026<\/p>\n
sumunod ulit siya rito.<\/p>\n
Unti-unting nanigas ang mga braso ko.<\/p>\n
Nang wala na akong lakas, isang sigaw ang narinig ko.<\/p>\n
\u201cLifeguard! May nalulunod!\u201d<\/p>\n
Pagmulat ko, nakahiga ako sa gilid ng pool.<\/p>\n
\u201cHindi ka marunong lumangoy?\u201d nag-aalalang tanong ng lifeguard. \u201cBakit ka iniwan sa deep end?\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa malayo.<\/p>\n
Nandoon sina Adrian at Bianca.<\/p>\n
Nagtatawanan.<\/p>\n
Magkatabi.<\/p>\n
Hindi man lang nila alam na muntik na akong hindi magising.<\/p>\n
\u201cMay kasama po ako,\u201d bulong ko.<\/p>\n
Napakunot-noo ang lifeguard.<\/p>\n
\u201cKung kasama mo sila, napaka-iresponsable nila.\u201d<\/p>\n
Tahimik akong tumayo.<\/p>\n
Nagpalit ako ng damit at umalis.<\/p>\n
Sa labas ng resort, tinanggal ko ang pulang bracelet sa pulso ko.<\/p>\n
Pasalubong iyon nina Bianca at Adrian mula sa isang trip nilang dalawa.<\/p>\n
May bead na nakaukit dapat ang pangalan ko.<\/p>\n
Pero \u201cLeah\u201d ang nakasulat.<\/p>\n
Hindi \u201cLia.\u201d<\/p>\n
Dati, sinasabi kong baka nagkamali lang sila.<\/p>\n
Tulad ng mango cake na binibili nila taon-taon kahit ilang beses kong sinabi na strawberry ang paborito ko.<\/p>\n
Tulad ng sinehan kung saan silang dalawa ang magkatabi at ako ang laging nasa dulo.<\/p>\n
Tulad ng bawat date namin kung saan ang ate ko ang laging nasa gitna.<\/p>\n
Tinapon ko ang bracelet.<\/p>\n
Pagkatapos, nag-text ako kay Adrian.<\/p>\n
Break na tayo.<\/p>\n
Sunod kong tinawagan ang adviser naming si Ma\u2019am Reyes.<\/p>\n
\u201cMa\u2019am, ayoko na pong tumuloy sa Philippine Normal University.\u201d<\/p>\n
Natigilan siya.<\/p>\n
\u201cSigurado ka?\u201d<\/p>\n
\u201cOpo. Gusto kong tanggapin ang offer sa Philippine State College of Aeronautics. Gusto kong kumuha ng Aeronautical Engineering.\u201d<\/p>\n
Napabuntong-hininga siya.<\/p>\n
\u201cSalamat naman at nagbago ang isip mo. Sayang na sayang ang scores mo kung isasabay mo lang ang sarili mo sa ate mo.\u201d<\/p>\n
Napahigpit ang hawak ko sa phone.<\/p>\n
\u201cAno pong ibig ninyong sabihin?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ba sinabi sa\u2019yo ni Bianca? Alam niyang mas mataas nang mahigit siyamnapung puntos ang combined entrance assessment mo kaysa sa kanila. Kinausap ko siya noon para tulungan kitang mag-apply sa mas competitive na programs.\u201d<\/p>\n
Nanlamig ako.<\/p>\n
\u201cAno pong sinabi niya?\u201d<\/p>\n
\u201cSinabi niyang huwag na kitang guluhin. Mas bagay daw sa\u2019yo ang pagiging teacher.\u201d<\/p>\n
Doon ko naintindihan.<\/p>\n
Hindi pala niya ako dinadala dahil gusto niya akong protektahan.<\/p>\n
Gusto lang niyang manatili akong nasa lugar kung saan hindi ko siya malalamangan.<\/p>\n
Pag-uwi ko, unang tanong ni Mama:<\/p>\n
\u201cBakit ikaw lang? Nasaan si Bianca at Adrian?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na ako nag-swimming.\u201d<\/p>\n
Umirap siya.<\/p>\n
\u201cNapaka-weird mo talaga. Kung hindi ka laging isinasama ng ate mo, wala ka sigurong kaibigan.\u201d<\/p>\n
Pagkatapos ay tinanong ni Papa kung pasado ba ako sa PNU.<\/p>\n
\u201cHindi na po ako mag-PNU.\u201d<\/p>\n
Tumawa si Mama.<\/p>\n
\u201cAlam ko namang hindi ka papasa.\u201d<\/p>\n
\u201cGood thing,\u201d dagdag ni Papa, \u201cpangalan lang ni Bianca ang nilagay natin sa tarp para sa celebration.\u201d<\/p>\n
Hindi ako sumagot.<\/p>\n
Nilagnat ako nang gabing iyon.<\/p>\n
Pagkagising ko, narinig ko si Bianca sa sala.<\/p>\n
\u201cSinadya niya! Bakit \u2018yung bagong aircon napunta sa room niya tapos \u2018yung luma sa akin?\u201d<\/p>\n
Sumugod si Papa sa kuwarto ko.<\/p>\n
Hinila niya ako mula sa kama.<\/p>\n
\u201cBumaba ka at humingi ka ng tawad sa ate mo!\u201d<\/p>\n
\u201cWala akong ginawa!\u201d<\/p>\n
Isang malakas na sampal ang tumama sa pisngi ko.<\/p>\n
\u201cSimula kanina ang sama na ng ugali mo! Pati aircon ng ate mo pinakialaman mo!\u201d<\/p>\n
Bago pa ako makapagsalita, umilaw ang phone ko sa sahig.<\/p>\n
Pinulot iyon ni Bianca.<\/p>\n
At biglang nawala ang kulay sa mukha niya.<\/p>\n
Sa screen ay nakasulat:<\/p>\n
CONGRATULATIONS, LIA MENDOZA. YOU HAVE QUALIFIED FOR THE FULL ACADEMIC SCHOLARSHIP AND PRIORITY ADMISSION PROGRAM.<\/p>\n
Dahan-dahan siyang tumingin sa akin.<\/p>\n
At sa unang pagkakataon\u2026<\/p>\n
siya naman ang mukhang natatakot.<\/p>\n
PARTE2<\/p>\n
<\/p>\n
Tahimik ang buong sala.<\/p>\n
Nakatingin si Bianca sa phone ko na parang may nakita siyang bagay na hindi dapat umiiral.<\/p>\n
Agad itong inagaw ni Mama.<\/p>\n
\u201cFull scholarship?\u201d<\/p>\n
Lumapit si Papa.<\/p>\n
\u201cPriority admission?\u201d<\/p>\n
Hindi ko na kailangang magpaliwanag dahil tumawag si Ma\u2019am Reyes.<\/p>\n
Sinagot ko at inilagay sa speaker.<\/p>\n
\u201cLia! Nakuha mo ba ang email? Kinumpirma na ng admissions office. Approved din ang recommendation para sa scholarship.\u201d<\/p>\n
Hindi umiimik ang pamilya ko.<\/p>\n
Nagpatuloy si Ma\u2019am Reyes.<\/p>\n
\u201cCongratulations. Deserve mo \u2018yan. Ikaw ang isa sa pinakamataas ang entrance assessment sa batch natin.\u201d<\/p>\n
Parang unti-unting nag-iba ang hangin sa bahay.<\/p>\n
\u201cMa\u2019am,\u201d biglang singit ni Mama, \u201csigurado po ba kayong si Lia?\u201d<\/p>\n
Tumahimik ang kabilang linya.<\/p>\n
\u201cOpo. Bakit naman hindi?\u201d<\/p>\n
Napatingin sa akin si Mama.<\/p>\n
Kanina lang, sigurado silang bagsak ako.<\/p>\n
Ngayon, parang hindi nila matanggap na ako ang tinutukoy.<\/p>\n
Napatitig ako kay Bianca.<\/p>\n
\u201cAte, bakit hindi mo sinabi sa akin na kinausap ka ni Ma\u2019am tungkol sa scores ko?\u201d<\/p>\n
Namutla siya.<\/p>\n
\u201cLia\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cAlam mong mas mataas ang scores ko.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi sa gano\u2019n\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cAt sinabi mong huwag na niya akong kumbinsihing mag-apply sa ibang school.\u201d<\/p>\n
Biglang tumigas ang mukha ni Papa.<\/p>\n
\u201cBianca?\u201d<\/p>\n
Napaluha agad ang ate ko.<\/p>\n
\u201cGusto ko lang naman kaming magkakasama! Sabi natin dati sabay-sabay kaming magko-college.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ikaw ang may karapatang pumili para sa akin.\u201d<\/p>\n
\u201cLia, pamilya tayo!\u201d<\/p>\n
Napatawa ako.<\/p>\n
Hindi dahil nakakatawa.<\/p>\n
Dahil sa wakas malinaw na sa akin ang lahat.<\/p>\n
\u201cPamilya?\u201d<\/p>\n
Itinuro ko ang pisngi kong namumula pa dahil sa sampal.<\/p>\n
\u201cKanina pa ako nilalagnat. Wala man lang nagtanong kung okay ako. Pero dahil umiyak si Ate tungkol sa aircon, hinila n\u2019yo ako palabas ng kama.\u201d<\/p>\n
Walang sumagot.<\/p>\n
\u201cAlam n\u2019yo bang muntik na akong malunod kanina?\u201d<\/p>\n
Napatingin si Mama kay Bianca.<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
Napalunok ang ate ko.<\/p>\n
\u201cHindi naman gano\u2019n kalala\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cWala akong malay nang hilahin ako ng lifeguard palabas ng tubig.\u201d<\/p>\n
Natahimik si Papa.<\/p>\n
\u201cNasaan si Adrian?\u201d<\/p>\n
\u201cKasama ni Ate.\u201d<\/p>\n
Muling bumaling kay Bianca ang mga mata nilang dalawa.<\/p>\n
Nagtaas siya ng boses.<\/p>\n
\u201cHindi ko kasalanan! Sinabihan ko si Adrian na bumalik kay Lia kung nag-aalala siya!\u201d<\/p>\n
\u201cPero sinabi mo rin sa kanya na kaya kong iligtas ang sarili ko.\u201d<\/p>\n
Hindi siya nakasagot.<\/p>\n
Sakto namang bumukas ang pinto.<\/p>\n
Pumasok si Adrian.<\/p>\n
\u201cAnong nangyayari?\u201d<\/p>\n
Napansin niya agad ang mukha ko.<\/p>\n
\u201cLia?\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko siya.<\/p>\n
\u201cAlam mo bang muntik akong malunod?\u201d<\/p>\n
Parang natigilan siya.<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
Sa expression niya pa lang, alam ko na.<\/p>\n
Hindi niya alam.<\/p>\n
\u201cSumigaw ako sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n
\u201cAkala ko\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cNarinig mo ako.\u201d<\/p>\n
Nanigas ang panga niya.<\/p>\n
\u201cAkala ko nagpa-practice ka lang. Sabi ni Bianca okay ka naman dahil tinuruan kitang umangat mula sa ilalim.\u201d<\/p>\n
Napangiti ako nang mapait.<\/p>\n
\u201cIsang technique lang ang itinuro mo sa taong hindi marunong lumangoy, tapos iniwan mo ako sa deep end.\u201d<\/p>\n
\u201cLia, hindi ko sinasadya\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cHindi rin sinasadya noong nasunog ako?\u201d<\/p>\n
Natahimik siya.<\/p>\n
\u201cHindi rin sinasadya na tuwing birthday ko mango cake ang binibili n\u2019yo kahit alam n\u2019yong ayoko ng mangga?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi rin sinasadya na maling pangalan ang nakaukit sa bracelet?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi rin sinasadya na kada date natin, kasama si Ate?\u201d<\/p>\n
\u201cLia\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ako galit dahil mas close kayong dalawa.\u201d<\/p>\n
Huminga ako nang malalim.<\/p>\n
\u201cPagod na lang akong magpanggap na ako ang girlfriend mo kapag siya naman talaga ang palagi mong pinipili.\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ni Bianca.<\/p>\n
\u201cGrabe ka naman!\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cKanina sa pool, nagpalit ka ng swimsuit ko nang walang pahintulot.\u201d<\/p>\n
\u201cPara maging confident ka!\u201d<\/p>\n
\u201cHindi confidence ang pagpilit sa taong ipakita ang bagay na matagal niyang pinaghihilom.\u201d<\/p>\n
Hindi siya nakaimik.<\/p>\n
\u201cAlam mong pinagtatawanan ako dahil sa peklat.\u201d<\/p>\n
Namasa ang mga mata ko.<\/p>\n
\u201cAt alam mong galing ang peklat na \u2018yon sa gabing kayong dalawa ang nagpasimula ng sunog.\u201d<\/p>\n
Bumaba ang tingin ni Adrian.<\/p>\n
\u201cAko ang nasaktan noon. Pero hanggang ngayon, ako pa rin ang inaasahang mag-adjust para hindi kayo ma-guilty.\u201d<\/p>\n
Parang walang gustong huminga sa sala.<\/p>\n
Maya-maya, nagsalita si Adrian.<\/p>\n
\u201cSorry.\u201d<\/p>\n
Dalawang pantig lang.<\/p>\n
Dati, baka sapat na iyon para patawarin ko siya.<\/p>\n
Pero may mga sorry palang dumarating kapag ubos ka na.<\/p>\n
\u201cBreak na tayo,\u201d sabi ko.<\/p>\n
\u201cLia, huwag naman ganito.\u201d<\/p>\n
\u201cNag-text na ako.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ko pa nababasa.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na kailangang basahin. Sinasabi ko na ngayon.\u201d<\/p>\n
Lumapit siya.<\/p>\n
\u201cPwede nating ayusin.\u201d<\/p>\n
Umiling ako.<\/p>\n
\u201cHindi ko gustong ayusin ang relasyon kung saan kailangan ko munang muntik mamatay bago mo mapansin na palagi mo akong iniiwan.\u201d<\/p>\n
Hindi na siya nakalapit pa.<\/p>\n
Kinabukasan, bumalik ang technician na nagkabit ng aircon.<\/p>\n
Humingi siya ng paumanhin.<\/p>\n
\u201cMa\u2019am, nagkapalit po talaga kami ng labels kahapon. Amin pong pagkakamali.\u201d<\/p>\n
Iyon lang.<\/p>\n
Wala akong ginalaw.<\/p>\n
Wala akong sinabotahe.<\/p>\n
Wala akong ginawa kay Bianca.<\/p>\n
Tumingin ako kina Mama at Papa.<\/p>\n
Hinintay kong magsorry sila.<\/p>\n
Walang nagsalita.<\/p>\n
Sa halip, ang sabi ni Mama:<\/p>\n
\u201cOkay na pala. Papalitan na lang.\u201d<\/p>\n
Doon ko tuluyang naintindihan na may mga magulang na hindi humihingi ng tawad dahil mas importante sa kanila ang pagiging tama kaysa sa hindi pananakit sa anak.<\/p>\n
Makalipas ang dalawang linggo, dumating ang admission documents ko.<\/p>\n
Kasama roon ang scholarship package.<\/p>\n
Tuition assistance.<\/p>\n
Laboratory allowance.<\/p>\n
At priority accommodation.<\/p>\n
Halos wala akong babayaran.<\/p>\n
Nang malaman nina Mama at Papa, bigla nilang gustong maghanda ng isa pang celebration.<\/p>\n
\u201cMagandang tingnan kung parehong may party kayo ng ate mo,\u201d sabi ni Mama.<\/p>\n
Napangiti ako.<\/p>\n
\u201cHindi na kailangan.\u201d<\/p>\n
\u201cAnong hindi kailangan? Nakakahiya sa mga kamag-anak kung malalaman nilang hindi ka natin ipinaghanda.\u201d<\/p>\n
Dati, masakit sigurong marinig iyon.<\/p>\n
Ngayon, malinaw na sa akin.<\/p>\n
Hindi sila nag-aalala sa nararamdaman ko.<\/p>\n
Nag-aalala sila sa sasabihin ng ibang tao.<\/p>\n
\u201cAkala ko ba pangalan lang ni Ate ang nasa tarp?\u201d<\/p>\n
Hindi nakasagot si Mama.<\/p>\n
Noong araw ng celebration ni Bianca, maraming bisita ang dumating.<\/p>\n
Malaking banner ang nakasabit sa gate:<\/p>\n
CONGRATULATIONS, BIANCA! FUTURE EDUCATOR!<\/p>\n
Mula sa kuwarto ko, inilalagay ko ang mga damit ko sa maleta.<\/p>\n
May orientation ako sa Pasay kinabukasan.<\/p>\n
Plano kong manatili muna sa dorm.<\/p>\n
Habang nagsasara ako ng bag, pumasok si Bianca.<\/p>\n
\u201cTalaga bang aalis ka?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil lang sa pool?\u201d<\/p>\n
Napatingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cHindi dahil lang sa pool.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil sa university?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi rin.\u201d<\/p>\n
\u201cAno pa ba?\u201d<\/p>\n
Tahimik akong tumingin sa ate ko.<\/p>\n
\u201cDahil buong buhay ko, lahat ng gusto ko kailangan munang dumaan sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n
Napakunot ang noo niya.<\/p>\n
\u201cHindi kita kinokontrol.\u201d<\/p>\n
\u201cTalaga?\u201d<\/p>\n
\u201cGinagawa ko lang ang tingin kong makakabuti sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n
\u201cPati pagpili ng school ko?\u201d<\/p>\n
\u201cGusto ko lang magkasama tayo!\u201d<\/p>\n
\u201cBakit?\u201d<\/p>\n
Napahinto siya.<\/p>\n
\u201cDahil magkapatid tayo.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
Lumapit ako.<\/p>\n
\u201cGusto mong magkasama tayo dahil sanay kang ikaw ang mas magaling.\u201d<\/p>\n
\u201cLia!\u201d<\/p>\n
\u201cAlam mong mas mataas ang scores ko. Kaya kinausap mo si Ma\u2019am Reyes para tumigil siyang kumbinsihin ako.\u201d<\/p>\n
Namula ang mga mata niya.<\/p>\n
\u201cAt ano ngayon? Masama bang matakot akong maiwan?\u201d<\/p>\n
Doon ako natahimik.<\/p>\n
Sa wakas, may totoo rin siyang sinabi.<\/p>\n
\u201cSimula pagkabata, ikaw ang tahimik. Ako ang outgoing. Ako ang maraming kaibigan. Tapos biglang mas mataas grades mo. Mas mataas scores mo. Mas maraming options mo.\u201d<\/p>\n
Napayuko siya.<\/p>\n
\u201cKapag umalis ka, paano ako?\u201d<\/p>\n
Masakit pa rin.<\/p>\n
Pero sa unang pagkakataon, hindi galit ang nakita ko.<\/p>\n
Takot.<\/p>\n
Takot na hindi niya kayang mabuhay nang hindi ako nakatayo nang kalahating hakbang sa likod niya.<\/p>\n
\u201cHindi mo kailangang sirain ang daan ko para hindi ka maiwan.\u201d<\/p>\n
Napaluha siya.<\/p>\n
\u201cSorry.\u201d<\/p>\n
Hindi ko agad sinabi na okay lang.<\/p>\n
Dahil hindi pa okay.<\/p>\n
At ayokong gawing mura ang pagpapatawad.<\/p>\n
\u201cUmaasa akong balang araw, ibig mong sabihin talaga \u2018yan.\u201d<\/p>\n
Lumabas ako ng kuwarto dala ang maleta.<\/p>\n
Sa sala, naghihintay si Adrian.<\/p>\n
\u201cHatid kita.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na.\u201d<\/p>\n
\u201cLia\u2026\u201d<\/p>\n
May hawak siyang bagong bracelet.<\/p>\n
Tama na ang pangalan ngayon.<\/p>\n
LIA.<\/p>\n
Tiningnan ko iyon.<\/p>\n
Dati, baka naiyak ako sa saya.<\/p>\n
Ngayon, wala na akong naramdaman.<\/p>\n
\u201cMas mabuti sigurong ibigay mo sa taong hindi mo nakakalimutang bantayan.\u201d<\/p>\n
Parang may gustong sabihin si Adrian.<\/p>\n
Pero tumalikod na ako.<\/p>\n
Makalipas ang ilang buwan, nalaman kong magkasama pa rin sina Adrian at Bianca sa halos lahat ng lakad nila.<\/p>\n
Hindi ko alam kung naging sila.<\/p>\n
Hindi ko na rin tinanong.<\/p>\n
Dahil sa unang pagkakataon, hindi na umiikot ang buhay ko sa dalawang taong iyon.<\/p>\n
Sa college, walang nakakakilala sa akin bilang \u201cnakababatang kapatid ni Bianca.\u201d<\/p>\n
Walang nakakakilala sa akin bilang \u201cgirlfriend ni Adrian.\u201d<\/p>\n
Ako lang si Lia.<\/p>\n
Iyong babaeng mahilig tumitig sa eroplano.<\/p>\n
Iyong estudyanteng handang magpuyat para sa engineering drawing.<\/p>\n
Iyong kaklaseng takot pa rin sa swimming pool pero unti-unting natutong huwag ikahiya ang peklat sa binti.<\/p>\n
Hindi ko biglang minahal ang peklat ko.<\/p>\n
Hindi ganoon kasimple ang healing.<\/p>\n
Pero hindi ko na rin ito tiningnan bilang patunay na may mali sa akin.<\/p>\n
Patunay iyon na may nangyari sa akin.<\/p>\n
At nakaligtas ako.<\/p>\n
Minsan, tumatawag si Mama.<\/p>\n
Minsan, nagme-message si Papa.<\/p>\n
Mas maingat na sila ngayon sa pagsasalita.<\/p>\n
Hindi ko alam kung nagbago na talaga sila o natatakot lang silang tuluyan akong mawalan ng gana umuwi.<\/p>\n
Hindi ko muna pinilit alamin.<\/p>\n
Natuto akong hindi lahat ng relasyon kailangang ayusin agad.<\/p>\n
Minsan, kailangan muna ng distansya para malaman kung may relasyon pang karapat-dapat ayusin.<\/p>\n
Isang gabi, habang naglalakad ako pauwi sa dorm, may eroplano sa malayo.<\/p>\n
Huminto ako at tumingala.<\/p>\n
Naalala ko ang araw na nasa gilid ako ng pool, basa, nanginginig, at halos walang lakas.<\/p>\n
Akala ko noon, iyon ang pinakamasamang araw ng buhay ko.<\/p>\n
Ngayon, naiintindihan ko.<\/p>\n
Iyon pala ang araw na unang beses kong pinili ang sarili ko.<\/p>\n
Hindi ko kailangang sumiksik sa mundong ginawa para sa tatlong tao kung ako naman ang laging tinutulak palabas.<\/p>\n
Maaari akong gumawa ng sarili kong mundo.<\/p>\n
Mas malawak.<\/p>\n
Mas tahimik.<\/p>\n
At may sapat na espasyo para makahinga.<\/p>\n
Minsan, ang paglayo ay hindi pagiging walang utang na loob. Ang pagpili sa sarili ay hindi pagiging makasarili. Kapag paulit-ulit kang nasasaktan sa lugar na tinatawag nilang \u201cpagmamahal,\u201d may karapatan kang umalis\u2014at pumili ng buhay kung saan hindi mo kailangang magmakaawa para mapansin.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Iniwan Ako ng Boyfriend Ko sa Malalim na Pool Para Bantayan ang Ate Ko\u2014Pag-uwi, Binago Ko ang Kolehiyo at Buhay na Pinili Nila Para sa Akin Noong araw na muntik … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":508,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-507","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n