Ako si\u00a0Clara<\/b>, dalawampu\u2019t apat (24) na taong gulang. Dalawang taon na ang nakalipas, noong ako ay dalawampu\u2019t dalawang taong gulang pa lamang, naranasan ko ang pinakamalupit na Pasko sa buong buhay ko. Habang naglilihi ako at malaki ang aking tiyan, walang-awang nag-impake ng kanyang mga gamit ang asawa kong si\u00a0Troy<\/b>\u00a0(26 taong gulang) upang iwan ako.<\/p>\n \u201cHindi ko kayang magtali ng buhay sa isang walang-kwentang babae at sa isang batang sisira ng kinabukasan ko,\u201d<\/i>\u00a0malamig at matigas na sabi ni Troy noon, habang inihahagis sa aking mukha ang\u00a0Waiver of Paternal Rights<\/i>\u00a0at\u00a0Annulment Papers<\/i>.\u00a0\u201cPakakasalan ko si Beatrice. Siya ang babaeng babagay sa estado ko bilang tagapagmana. Pirmahan mo \u2018yan. Ibinibigay ko na sa\u2019yo ang buong karapatan sa batang \u2018yan. Ayokong may maghahabol sa akin balang-araw.\u201d<\/i><\/p>\n Umiyak ako, lumuhod, at nagmakaawa. Ngunit tinalikuran niya ako. Iniwan niya akong walang pera, walang pamilya, at may bitbit na buhay sa aking sinapupunan.<\/p>\n Ang hindi niya alam, hindi lamang isang bata ang nasa tiyan ko. Biniyayaan ako ng Diyos ng kambal-apat (quadruplets<\/i>).<\/p>\n Sa tulong ng aking yumaong lola na nag-iwan pala sa akin ng isang nakatagong yaman at dambuhalang lupain sa probinsya, nakapagsimula ako ng panibagong buhay. Ibinenta ko ang mga lupain at nagtayo ng isang\u00a0fashion and cosmetic empire<\/i>\u00a0na mabilis na naging matagumpay sa buong bansa. Sa edad kong dalawampu\u2019t apat, isa na akong bilyonaryang CEO\u2014at isang mapagmataas na ina kina Leon, Lucas, Luna, at Lara.<\/p>\n Dalawang taon ang lumipas nang walang anumang balita mula sa aking ex-husband. Hanggang sa isang araw, nakatanggap ako ng isang\u00a0gold-foiled invitation<\/i>\u00a0para sa isang malaking\u00a0Christmas Gala Dinner<\/i>\u00a0sa mansyon ng mga Valderama. Mula ito kay Troy.<\/p>\n May kalakip itong maikling sulat:\u00a0\u201cClara, inimbitahan kita para makita mo kung gaano kasaya at kaperpekto ang buhay ko ngayon kasama si Beatrice. Gusto kong makita mo ang mundong hindi mo kailanman maaabot. Sana ay may maisuot ka.\u201d<\/i><\/p>\n Gusto niya akong ipahiya sa harap ng maraming tao? Gusto niyang ipamukha sa akin na talunan ako?<\/p>\n Huminga ako nang malalim at ngumiti nang nakakakilabot.\u00a0Sige, Troy. Dadalo ako. At dadalhin ko ang pinakamalaking bangungot mo.<\/i><\/p>\n Gabi ng Pasko. Punong-puno ng matataas na tao sa lipunan, mga pulitiko, at mga bilyonaryo ang dambuhalang\u00a0ballroom<\/i>\u00a0ng mansyon ng mga Valderama. Nakatayo sa gitna ng entablado sina Troy at\u00a0Beatrice<\/b>\u00a0(25 taong gulang), suot ang kanilang kumikinang na mga diyamante at mamahaling damit.<\/p>\n Bumukas ang dambuhalang pinto ng mansyon. Pumasok ako.<\/p>\n Natahimik ang ilang mga bisita. Nakasuot ako ng isang\u00a0emerald green silk gown<\/i>\u00a0na hapit sa aking katawan, nagpapalitaw sa aking perpektong porma. Ang leeg ko ay pinalamutian ng limampung milyong pisong (\u20b150,000,000)\u00a0sapphire necklace<\/i>. Hindi ako mukhang isang kaawa-awang\u00a0single mother<\/i>; mukha akong isang reyna na handang manakop ng kaharian.<\/p>\n Nang makita ako ni Troy, nalaglag ang kanyang panga. Halos hindi niya ako makilala. Ngunit mabilis na bumalik ang kanyang kayabangan nang kalabitin siya ni Beatrice.<\/p>\n \u201cOh, look who\u2019s here!\u201d<\/i>\u00a0matinis at mapang-asar na boses ni Beatrice, gamit ang mikropono upang marinig ng buong\u00a0ballroom<\/i>.\u00a0\u201cAng ex-wife ng asawa ko! Mabuti naman at nakapasok ka, Clara. Nangutang ka ba ng isusuot mo para lang makakain ng masarap ngayong gabi?\u201d<\/i><\/p>\n Nagtawanan ang mga matapobre nilang kaibigan. Lumapit si Troy, nakangisi at may bitbit na dalawang baso ng\u00a0champagne<\/i>.<\/p>\n \u201cClara, mabuti at dumating ka,\u201d<\/i>\u00a0mayabang na bati ni Troy, hindi tinatanggal ang matatalim na tingin sa akin.\u00a0\u201cLook around. Ito ang yaman na kailanman ay hindi mo mararanasan. Asawa ko na si Beatrice. At balita ko, nanganak ka raw? Nasaan na ang bata? Iniwan mo sa bahay-ampunan dahil wala kang pampakain?\u201d<\/i><\/p>\n Ngumiti ako. Isang ngiti na kasing-lamig ng yelo.<\/p>\n \u201cHindi ko iniwan ang mga anak ko, Troy,\u201d<\/i>\u00a0kalmado kong sagot, ang aking boses ay nag-uumapaw sa awtoridad.\u00a0\u201cSa katunayan, isinama ko sila upang batiin ang kanilang ama ng Merry Christmas.\u201d<\/i><\/p>\n Kumunot ang noo ni Troy.\u00a0\u201cMga anak? Nabaliw ka na ba? Isa lang ang binuntis ko sa\u2019yo!\u201d<\/i><\/p>\n Tinaas ko ang aking kamay at sumenyas sa mga nakatayong gwardya sa pinto.<\/p>\n Bumukas muli ang dambuhalang pinto. Sabay-sabay na napasinghap ang lahat ng daan-daang bisita. Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo sa loob ng mansyon ng mga Valderama.<\/p>\n Apat na propesyonal na\u00a0nannies<\/i>\u00a0na nakasuot ng malilinis na puting uniporme ang naglakad papasok, na pinapalibutan ng anim na\u00a0elite bodyguards<\/i>. At ang bawat\u00a0nanny<\/i>\u00a0ay may hawak na isang batang nag-uumapaw sa ganda at kakisigan.<\/p>\n Dalawang batang lalaki na nakasuot ng maliliit na\u00a0tuxedo<\/i>, at dalawang batang babae na nakasuot ng maliliit na\u00a0emerald green gowns<\/i>\u00a0na katern ng aking damit. Dalawang taong gulang pa lamang sila, ngunit ang kanilang mga mukha\u2014ang kanilang matangos na ilong, makakapal na kilay, at hugis ng mukha\u2014ay eksaktong-eksakto kay Troy!<\/p>\n Tila ba pinhotocopy ang mukha ni Troy nang apat na beses!<\/p>\n Nabitawan ni Troy ang hawak niyang\u00a0champagne<\/i>.\u00a0CRASH!<\/i>\u00a0Nabasag ang kristal sa sahig. Namutla siya na parang nakakita ng multo, nanginginig ang kanyang buong katawan.<\/p>\n \u201cA-Apat\u2026?!\u201d<\/i>\u00a0basag at nauutal na usal ni Troy, lumuluwa ang mga mata.\u00a0\u201cK-Kambal-apat?!\u201d<\/i><\/p>\n Sa kabilang dulo ng sala, napatayo ang ama ni Troy, si\u00a0Don Fernando<\/b>. Matagal nang nagmamakaawa ang matanda na magkaroon ng apo at tagapagmana, ngunit baog si Beatrice at kailanman ay hindi magkakaanak! Nang makita ni Don Fernando ang apat na bata na kamukhang-kamukha ng kanyang pamilya, nanginginig siyang naglakad palapit.<\/p>\n \u201cApo\u2026 mga apo ko ba ang mga \u2018yan?!\u201d<\/i>\u00a0umiiyak na tanong ni Don Fernando.<\/p>\n \u201cHINDI! HINDI TOTOO \u2018YAN!\u201d<\/i>\u00a0naghihisterikal na tili ni Beatrice.\u00a0\u201cBaka sa ibang lalaki \u2018yan! Troy, wag kang maniwala sa basurerang \u2018yan!\u201d<\/i><\/p>\n Dahan-dahan akong naglakad patungo sa aking mga anak at maingat kong hinawakan ang kamay ni Lucas at Luna. Hinarap ko silang lahat.<\/p>\n \u201cDNA doesn\u2019t lie, Beatrice,\u201d<\/i>\u00a0malamig kong anunsyo sa buong\u00a0ballroom<\/i>. Dinukot ko ang isang dokumento mula sa aking\u00a0designer bag<\/i>\u00a0at inihagis ito sa dibdib ni Troy.\u00a0\u201cAt lalong hindi nagsisinungaling ang perang ginastos ko. Heto ang DNA results, at heto ang patunay ng aking net worth. Sa edad kong dalawampu\u2019t apat, ako ang Founder at CEO ng Lumina Empire na nagkakahalaga ng sampung bilyong piso.\u201d<\/i><\/p>\n<\/blockquote>\n Nanlambot ang mga tuhod ni Troy. Tinitigan niya ang dokumento. Ang babaeng inakala niyang pulubi ay mas mayaman pa ngayon sa buong angkan nila!<\/p>\n \u201cC-Clara\u2026 anak natin sila\u2026 apat ang anak ko\u2026\u201d<\/i>\u00a0nanginginig na lumuhod si Troy sa harap ko at pilit inaabot ang mga bata.\u00a0\u201cT-Tingnan mo sila\u2026 kamukhang-kamukha ko. Clara, pamilya tayo. Ibibigay ko sa kanila ang apelyido ko!\u201d<\/i><\/p>\n \u201cMGA APO KO!\u201d<\/i>\u00a0iyak ni Don Fernando, akmang yayakapin din ang mga bata.\u00a0\u201cClara, ibalik mo sila sa amin! Sila ang mga tagapagmana ng mga Valderama!\u201d<\/i><\/p>\n Umatras ako. Agad na humarang ang aking anim na\u00a0bodyguards<\/i>, pinalilibutan ako at ang aking mga anak upang hindi sila mahawakan nina Troy at Don Fernando.<\/p>\n Tinitigan ko ang lalaking dumurog sa puso ko dalawang taon na ang nakalipas.<\/p>\n \u201cApelyido? Tagapagmana?\u201d<\/i>\u00a0mapang-insulto kong tawa, ang aking boses ay dumadagundong sa awtoridad.\u00a0\u201cWala silang kinalaman sa inyo. Naaalala mo ba ang papel na inihagis mo sa mukha ko bago ka umalis noong Pasko, Troy? Ang Waiver of Paternal Rights? Pinirmahan mo na kailanman ay hindi mo kikilalanin, susuportahan, o aangkinin ang bata sa tiyan ko, ilan man sila.\u201d<\/i><\/p>\n Nalaglag ang panga ni Troy. Tila siya pinasabugan ng granada.\u00a0\u201cH-Hindi\u2026 p-pero hindi ko alam na apat sila! Hindi ko alam na yayaman ka!\u201d<\/i><\/p>\n \u201cAt iyon ang nagpapatunay kung anong klaseng demonyo ka,\u201d<\/i>\u00a0matigas kong sagot. Tiningnan ko si Beatrice na ngayon ay umiiyak sa matinding hiya habang pinagtatawanan at pinag-uusapan sila ng sarili nilang mga bisita.\u00a0\u201cIniwan mo ako noong wala ako, at ngayon gusto mong bumalik dahil nakita mong nasa akin ang lahat? Wala kang anak, Troy. Ako lang ang may anak.\u201d<\/i><\/p>\n \u201cClara, parang awa mo na! Baog si Beatrice, hindi niya ako mabibigyan ng anak!\u201d<\/i>\u00a0humahagulgol na pag-amin ni Troy sa harap ng lahat, na tuluyang sumira sa pagkatao ni Beatrice.\u00a0\u201cBabalik ako sa\u2019yo! Iiwan ko siya!\u201d<\/i><\/p>\n \u201cHayop ka, Troy!\u201d<\/i>\u00a0sigaw ni Beatrice bago malakas na sinampal ang asawa niya. Nag-umpisa silang mag-away, magsigawan, at maghampasan sa gitna ng kanilang sariling\u00a0party<\/i>.<\/p>\n \u201cAng kumpanya natin! Kailangan natin ng tagapagmana!\u201d<\/i>\u00a0nagwawalang iyak ng matandang si Don Fernando, napasalampak sa sahig dahil sa matinding\u00a0stress<\/i>.<\/p>\n Pinanood ko silang magkagulo, masira, at gumuho. Ang kanilang pangarap na ipahiya ako ay naging mitsa ng pagkawasak ng sarili nilang pamilya. Kinuha ko si Leon at binuhat siya sa aking mga bisig.<\/p>\n \u201cMerry Christmas, mga Valderama,\u201d<\/i>\u00a0malamig kong paalam.\u00a0\u201cSana mabusog kayo sa kahihiyan ninyo ngayong gabi.\u201d<\/i><\/p>\n Tinalikuran ko sila. Habang naglalakad ako palabas ng dambuhalang mansyon, kasunod ang aking apat na anghel at mga gwardya, narinig ko ang alingawngaw ng pagwawala, iyakan, at pagsisisi mula sa loob ng\u00a0ballroom<\/i>. Sa edad kong dalawampu\u2019t apat, natutunan ko ang pinakamagandang aral sa buhay: Ang pinakamasakit na paghihiganti ay hindi ang saktan sila nang pisikal, kundi ang ipakita sa kanila ang perpekto at napakagandang buhay na kailanman ay hindi na nila magiging bahagi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" DALAWANG TAON MATAPOS NIYA AKONG IWAN HABANG BUNTIS, INIMBITAHAN NIYA AKO SA CHRISTMAS DINNER UPANG IPAHIYA\u2014NGUNIT HINDI NIYA INASAHAN NA DADALHIN KO ANG KAMBAL-APAT NA ANAK NIYA UPANG TULUYAN SIYANG … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":362,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-361","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\nAng Kahihiyan na Kanilang Inihanda<\/b><\/h3>\n
Ang Pag-eksena ng Kambal-Apat<\/b><\/h3>\n
\n
Ang Pagsunog sa Kanilang Kayabangan<\/b><\/h3>\n