Ako si\u00a0Don Eduardo<\/b>, pitumpu\u2019t apat (74) na taong gulang. Bilang isang byudo at nagmamay-ari ng isa sa pinakamalaking\u00a0shipping lines<\/i>\u00a0sa Pilipinas, sanay ako sa kapangyarihan at yaman. Ngunit sa kabila ng aking tagumpay, hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding pangungulila simula nang pumanaw ang aking asawa sampung taon na ang nakalipas. Ang mga anak ko ay may kani-kaniya na ring pamilya at nakatira sa ibang bansa. Sa loob ng aking dambuhalang mansyon, ang tanging kasama ko ay ang mga katulong at ang aking tapat na mayordoma na si\u00a0Manang Rosa<\/b>.<\/p>\n Hanggang sa makilala ko si\u00a0Valerie<\/b>.<\/p>\n Si Valerie ay tatlumpu\u2019t anim (36) na taong gulang\u2014eksaktong tatlumpu\u2019t walong taon ang tanda ko sa kanya. Nakilala ko siya sa isang\u00a0charity gala<\/i>. Siya ay napakaganda, malambing, at tila walang pakialam sa aking yaman. Ipinadama niya sa akin na ako ay muling bata. Sa loob ng anim na buwan naming relasyon, nagbalik ang sigla ko. Binilhan ko siya ng mga sasakyan, alahas, at nagplano akong pakasalan siya. Ipinaayos ko pa sa aking abogado ang aking\u00a0Last Will and Testament<\/i>\u00a0upang iwan sa kanya ang malaking bahagi ng aking mga ari-arian.<\/p>\n Inakala kong binigyan ako ng Diyos ng pangalawang pagkakataon sa pag-ibig. Ngunit ang aking naging ilusyon ay babasagin ng isang katotohanang mas malamig pa sa kamatayan.<\/p>\n Isang maulan na gabi ng Miyerkules, umalis si Valerie upang dumalo umano sa isang pagpupulong ng kanyang mga kaibigan. Ako ay naiwan sa aking\u00a0study room<\/i>, nagbabasa ng mga papeles, nang makarinig ako ng mahinang katok sa pinto.<\/p>\n Bumukas ito at iniluwa si Manang Rosa. Animnapung taong gulang na si Manang Rosa at apat na dekada na siyang naninilbihan sa aking pamilya. Kilala niya ako mula pa noong bata ang mga anak ko. Napansin ko ang panginginig ng kanyang mga kamay at ang takot sa kanyang mga mata.<\/p>\n \u201cRosa? Anong problema? Bakit hindi ka pa natutulog?\u201d<\/i>\u00a0tanong ko, ibinababa ang aking salamin.<\/p>\n Lumapit si Manang Rosa. Nanginginig siyang luminga-linga sa paligid, na tila ba may nakikinig sa amin. Lumuhod siya sa aking paanan at nagsimulang humagulgol.<\/p>\n \u201cS-Se\u00f1or Eduardo\u2026 Patawarin niyo po ako kung makikialam ako sa buhay ninyo,\u201d<\/i>\u00a0umiiyak na bulong ng matanda.\u00a0\u201cPero hindi ko na po kayang manahimik. Buhay niyo po ang nakasalalay dito.\u201d<\/i><\/p>\n Kumunot ang noo ko.\u00a0\u201cBuhay ko? Anong pinagsasasabi mo, Rosa?\u201d<\/i><\/p>\n Kumuha si Manang Rosa ng isang maliit na\u00a0voice recorder<\/i>\u00a0mula sa bulsa ng kanyang apron.<\/p>\n \u201cSe\u00f1or, kaninang hapon po, habang naglilinis ako sa kwarto ni Ma\u2019am Valerie, narinig ko po siyang may kausap sa telepono. Dahil nakabukas nang kaunti ang pinto niya, patago ko pong nai-record ang usapan nila. Se\u00f1or\u2026 gusto po kayong patayin ng babaeng \u2018yan.\u201d<\/i><\/p>\n<\/blockquote>\n Tila tumigil ang pag-ikot ng aking mundo. Kinuha ko ang\u00a0recorder<\/i>\u00a0at pinindot ang\u00a0play<\/i>. Ang boses na narinig ko ay ang boses ng babaeng pinangarap kong makasama hanggang sa dulo ng aking buhay\u2014ngunit ang tono nito ay hindi malambing. Ito ay malamig, mataray, at puno ng kasakiman.<\/p>\n (Boses ni Valerie sa recording):<\/i>\u00a0\u201cOo nga, Marco. Wag kang atat! Pinapirma ko na sa kanya \u2018yung bagong Will and Testament kanina. Ang tanga talaga ng matandang \u2018to, paniwalang-paniwala na in love ako sa kanya. \u2026 Oo, inihalo ko na \u2018yung lason sa tsaa niya. Unti-unti \u2018yung epekto nun para magmukhang heart attack. Bigyan mo lang ako ng isa o dalawang linggo, mamamatay na \u2018yang si Eduardo at sa atin na ang bilyun-bilyong pera niya. Makakapagsama na rin tayo nang buo, babe.\u201d<\/i><\/p>\n BAM.<\/b><\/p>\n Bumagsak ang\u00a0recorder<\/i>\u00a0mula sa aking mga kamay. Napahawak ako sa aking dibdib habang nararamdaman ang matinding paninikip nito. Hindi ito sakit ng\u00a0heart attack<\/i>, kundi ang matinding sakit ng pagtataksil. Ginamit niya ako. Pinaglaruan niya ang aking kahinaan at kalungkutan upang nakawin ang aking yaman, at mas malala\u2014upang kitilin ang aking buhay!<\/p>\n Umiiyak si Manang Rosa sa aking paanan.\u00a0\u201cSe\u00f1or, wag po kayong iinom ng tsaa na tinitimpla niya gabi-gabi. Parang awa niyo na po, ipahuli na natin siya sa mga pulis!\u201d<\/i><\/p>\n Sa edad kong pitumpu\u2019t apat, napakarami ko nang nakaharap na kalaban sa negosyo. Akala ni Valerie, dahil matanda ako, ay mahina at uto-uto na ako. Pinunasan ko ang aking mga luha. Pinatayo ko si Manang Rosa.<\/p>\n \u201cSalamat, Rosa. Utang ko sa\u2019yo ang buhay ko,\u201d<\/i>\u00a0malamig ngunit matatag kong sabi.\u00a0\u201cPero hindi tayo tatawag ng pulis ngayon. Gusto ko siyang hulihin sa sarili niyang patibong.\u201d<\/i><\/p>\n Kinabukasan ng gabi, umuwi si Valerie. Tulad ng dati, sinalubong niya ako ng matatamis na halik at yakap. Nagpanggap akong walang alam. Tiningnan ko ang kanyang maamong mukha, at sa loob-loob ko ay nandidiri ako sa demonyong nagkukubli sa likod nito.<\/p>\n \u201cBabe, you look tired,\u201d<\/i>\u00a0malambing niyang sabi, hinihimas ang aking balikat.\u00a0\u201cIpagtitimpla kita ng paborito mong chamomile tea para makatulog ka nang mahimbing, okay?\u201d<\/i><\/p>\n \u201cSalamat, mahal ko. Hihintayin kita sa kwarto,\u201d<\/i>\u00a0sagot ko, pilit na ngumingiti.<\/p>\n Pagkaakyat ko sa kwarto, agad kong binuksan ang aking\u00a0laptop<\/i>. Nakakonekta ito sa mga nakatagong\u00a0CCTV cameras<\/i>\u00a0na palihim kong ipinakabit sa kusina at sa buong bahay kinaumagahan kasama ang aking\u00a0Security Head<\/i>.<\/p>\n Mula sa\u00a0screen<\/i>, kitang-kita ko kung paano nilingon ni Valerie ang paligid upang siguraduhing walang nakatingin. Pagkatapos, dumukot siya ng isang maliit na bote mula sa kanyang dibdib, at pinatakan ng malinaw na likido ang aking tsaa. Ngumisi siya bago niya kinuha ang tasa at umakyat patungo sa aking kwarto.<\/p>\n Palihim akong nag-text sa aking abogado at sa hepe ng pulisya na naghihintay na sa labas ng aking mansyon.\u00a0\u201cCome in.\u201d<\/i><\/p>\n Bumukas ang pinto ng aking kwarto. Pumasok si Valerie, dala ang tasa ng tsaa na may lason.<\/p>\n \u201cHere\u2019s your tea, Eduardo,\u201d<\/i>\u00a0nakangiti niyang inilapag ang tasa sa aking lamesa.\u00a0\u201cInumin mo na habang mainit pa.\u201d<\/i><\/p>\n Tiningnan ko ang tasa. Pagkatapos ay tiningnan ko siya sa mga mata.<\/p>\n \u201cValerie,\u201d<\/i>\u00a0malamig kong panimula.\u00a0\u201cBago ko inumin ito, gusto ko sanang itanong kung kilala mo si Marco?\u201d<\/i><\/p>\n Nanigas si Valerie. Nawala ang ngiti sa kanyang mga labi.\u00a0\u201cM-Marco? S-Sino \u2018yun, babe? Wala akong kilalang Marco.\u201d<\/i><\/p>\n \u201cTalaga?\u201d<\/i>\u00a0Dinukot ko ang aking\u00a0cellphone<\/i>\u00a0at pinatugtog ang\u00a0audio recording<\/i>\u00a0na ibinigay sa akin ni Manang Rosa.<\/p>\n Umalingawngaw sa buong kwarto ang boses ni Valerie na nagbabalak patayin ako. Kasabay nito, iniharap ko sa kanya ang\u00a0laptop screen<\/i>\u00a0kung saan nakareplay ang\u00a0CCTV footage<\/i>\u00a0ng paglalagay niya ng lason sa tsaa ko kanina lang.<\/p>\n Nalaglag ang panga ni Valerie. Namutla siya na parang isang bangkay. Nagsimulang manginig ang kanyang buong katawan habang paatras siyang naglalakad.<\/p>\n \u201cE-Eduardo\u2026 let me explain\u2026 h-hindi totoo \u2018yan!\u201d<\/i>\u00a0nagpapanic at nauutal niyang sigaw.<\/p>\n \u201cTatlumpu\u2019t walong taon ang tanda ko sa\u2019yo, Valerie. Inakala mo ba talagang mas matalino ka sa isang taong nagtayo ng bilyun-bilyong imperyo mula sa wala?\u201d<\/b>\u00a0matigas at naglalagablab kong tanong. Tumayo ako at naglakad papalapit sa kanya.\u00a0\u201cInakala mong mabibili mo ang buhay ko kapalit ng mga pekeng yakap mo? Ang tsaa na ito\u2026 ikaw ang uminom nito!\u201d<\/b><\/p>\n<\/blockquote>\n Hinablot ko ang tasa at pilit na inilapit sa kanyang bibig. Nagwala siya at nagsisigaw sa matinding takot, tinabig ang tasa dahilan upang mabasag ito sa sahig at kumalat ang lasong likido.<\/p>\n Eksakto sa sandaling iyon, bumukas nang malakas ang pinto ng aking kwarto. Pumasok ang limang armadong pulis kasama ang aking\u00a0Head Attorney<\/i>.<\/p>\n \u201cValerie Sanchez, you are under arrest for Attempted Murder and Fraud,\u201d<\/i>\u00a0anunsyo ng hepe ng pulisya, mabilis na pinu-pusasan ang nagwawalang si Valerie.<\/p>\n \u201cEDUARDO! PARANG AWA MO NA! WAG MO AKONG IPAKULONG! BABE!\u201d<\/i>\u00a0humahagulgol niyang sigaw habang pilit na nakaluhod, kinakaladkad ng mga pulis palabas ng kwarto.<\/p>\n \u201cAng Will and Testament na pinirmahan ko kahapon ay peke,\u201d<\/i>\u00a0pahabol ko sa kanya, malamig ang boses.\u00a0\u201cWala kang makukuha kahit isang sentimo. Nabisto na rin ng mga tauhan ko ang Marco na \u2018yan, at kasalukuyan na rin siyang inaaresto. Mabulok kayo sa kulungan!\u201d<\/i><\/p>\n Nang tuluyang mailabas si Valerie at bumalik ang katahimikan sa aking tahanan, pumasok si Manang Rosa. Umiiyak pa rin ang matanda dahil sa kaba at takot para sa akin.<\/p>\n Lumapit ako sa kanya at niyakap ko siya. Isang mahigpit na yakap ng pasasalamat.<\/p>\n \u201cMaraming salamat, Rosa,\u201d<\/i>\u00a0bulong ko.\u00a0\u201cMuntik na akong mamatay dahil sa paghahanap ko ng pagmamahal. Nakalimutan kong ang tunay na nagmamahal sa akin at nagmamalasakit sa pamilyang ito ay matagal ko na palang kasama.\u201d<\/i><\/p>\n Kinabukasan, inilipat ko ang bahagi ng pamana na ibibigay ko sana kay Valerie sa pangalan ni Manang Rosa at ng kanyang mga apo. Napatunayan ko sa edad na pitumpu\u2019t apat na ang tunay na katapatan ay hindi nasusukat sa tamis ng pananalita o sa ganda ng mukha. Nasusukat ito sa tapang na iligtas ka, kahit pa ang kapalit nito ay ang kanilang sariling kaligtasan. Wala mang\u00a0romantic ending<\/i>\u00a0ang buhay ko sa pag-ibig, napanatag naman ang aking kaluluwa dahil alam kong napapaligiran ako ng mga taong ang katapatan ay hindi kayang bilhin ng anumang halaga.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" SA EDAD NA 74, INAKALA KONG NAKATAGPO AKO MULI NG PAG-IBIG SA ISANG BABAENG 38 TAON ANG BATA SA AKIN\u2014NGUNIT ISANG GABI, NILAPITAN AKO NG AKING MAYORDOMA UPANG IBUNYAG ANG … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":239,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-238","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\nAng Lihim sa Gitna ng Gabi<\/b><\/h3>\n
\n
Ang Huling Hapunang Lason<\/b><\/h3>\n
\n
Ang Tunay na Pag-ibig at Katapatan<\/b><\/h3>\n